Pollyanna (1960) N.T.
ΠΟΛΥΑΝΝΑ
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΤΗΣ ELEANOR H. PORTER
Λοιπόν, μικρέ, σου το έχω πει χίλιες φορές:
δεν επιτρέπεται το παιχνίδι εδώ γύρω,
όταν έρχεται το τρένο. Μ' άκουσες;
Φύγε τώρα! Πάρε δρόμο!
- Φαίνεται πως είναι στην ώρα του. - Ναι, είναι.
Χάρινγκτον!
Επίτρεψέ μου να σε βοηθήσω, μικρή.
- Σας ευχαριστώ. - Πρόσεξε το σκαλί.
Πρόσεξε το σκαλί. Εντάξει.
Εγώ πάω στο μαγαζί. Εσύ πάρε τις αποσκευές.
Πρόσεχε τα φρέσκα αυγά. Είναι τυλιγμένα σε χαρτί.
Μάλιστα, καλή μου.
- Μπεν; - Ναι, καλή μου;
Θέλω να γράψεις ένα γράμμα
στον πρόεδρο αυτής της εταιρίας.
Κάτι άνδρες κάπνιζαν στο σαλόνι. Αισχρό!
- Έχω πάρει τον αριθμό του. - Μάλιστα, καλή μου.
- Δεσποινίς Πολυάννα; - Μάλιστα; Η θεία Πόλλη;
Όχι, είμαι η Νάνσυ.
Δουλεύω για τη θεία σου. Ήρθα να σε πάρω.
Ααα... Τι κάνετε;
Αυτός είναι ο κύριος Θωμάς, ο κηπουρός.
- Τι κάνετε; - Γεια σου, δεσποινίς.
Ω, όχι, όχι, όχι. Ο Θωμάς θα το πάρει.
Βάλ' το στο πίσω κάθισμα. Α! Καλησπέρα, κα Τάρμπελ!
Είναι το παιδί της Τζένυ Χάρινγκτον;
Μάλιστα.
Δε φαίνεται να έχει κάτι από τους Χάρινγκτον.
Πώς σε λένε, κορίτσι μου;
- Πες! - Πολυάννα Γουίτιερ, κυρία.
Είσαι πολύ τυχερό κοριτσάκι.
Τα περισσότερα παιδιά που χάνουν τους γονείς τους
καταλήγουν σε ορφανοτροφείο.
- Το γνωρίζεις, έτσι δεν είναι; - Μάλιστα, κυρία.
Να ευχαριστείς το Θεό που έχεις μια τόσο καλή γυναίκα
σαν την θεία σου που θα σε πάρει.
- Μάλιστα, κυρία μου. - Μάλιστα.
Βλέπω ότι εκτιμάς σωστά. Μην προκαλέσεις κανένα πρόβλημα.
Τα παιδιά ποτέ δε συνειδητοποιούν...
- Εντ; - Θείε Καρλ!
- Πάει πολύς καιρός. - Χαίρομαι που σε βλέπω.
Κι εγώ. Πώς πάνε τα πράγματα στο σπίτι;
Μια χαρά.
Επέστρεψε!
Περίμενε μέχρι η Πόλλη Χάρινγκτον να το ακούσει αυτό!
Εδώ, στο πίσω κάθισμα, γλυκιά μου. Εδώ είμαστε.
Νάνσυ, τι κοιτάς;
Τίποτα! Τίποτα απολύτως, κύριε!
Θα χρειαστεί το αυτοκίνητο;
Δεν ξέρω αν θα το χρειαστεί ή όχι. Ρώτα την ίδια.
Η θεία σου σε περιμένει, δεσποινίς.
Γρήγορα! Δεν έχω όλη τη μέρα!
Κύριε Θωμά, βάλτε την εδώ, παρακαλώ.
Εντάξει, Νάνσυ. Εντάξει.
Περίμενε εδώ, δεσποινίς, και μην αγγίξεις τίποτα.
- Κατάλαβες; - Μάλιστα, κυρία.
Κάναμε Ματθαίο, Μάρκο την περασμένη βδομάδα...
Ο Ησαΐας έχει μερικά πολύ καλά θέματα.
Ο Ησαΐας;
Ναι, αυτόν σκεφτόμουν πιο πολύ.
Ναι, ο Ησαΐας έχει μερικά πολύ καλά θέματα...
Τι είναι, Νάνσυ;
Με συγχωρείτε, κυρία. Έφτασε η μικρή.
Εντάξει, δείξ’ την μου.
Τι περιμένετε;
Σχετικά με το κήρυγμα, αιδεσιμότατε.
Ναι.
Λοιπόν, η παροδικότητα της ζωής...
η φευγαλέα, η εφήμερη σαν ατμός,
που χάνεται και εξαφανίζεται... Ιάκωβος, Καινή Διαθήκη.
Η δυνατότητα αλλοίωσης των θνητών μας σωμάτων...
Θέλετε να αναφέρω αυτό το θέμα στο κήρυγμα μου;
Θα σας πω τι είπε στον αιδεσιμότατο Μόφετ ο πατέρας μου.
Τι είπε;
Είπε ότι έχετε το εκκλησίασμα μόνο για 1 ώρα τη βδομάδα.
Και υπάρχουν 6 ολόκληρες ημέρες αναστάτωσης
για να ξεφύγουν από τον ίσιο δρόμο.
Αχά! Κατάλαβα τι εννοείτε.
Αυστηρότητα την Κυριακή ώστε να φοβούνται την οργή του Θεού
όλες τις μέρες της εβδομάδας.
- Ακριβώς! - Ναι! Ναι!
Έλα, δεσποινίς.
Ας γνωρίσουμε η μία την άλλη σωστά.
- Είμαι η Πόλλη, η θεία σου. - Τι κάνετε;
Αυτός είναι ο πάστορας της εκκλησίας μας,
ο Αιδεσιμότατος Φορντ.
Τι κάνετε;
Υπάρχει μια οικογενειακή ομοιότητα.
Μοιάζει πολύ με τη μητέρα της.
Η μητέρα πάντα έλεγε πως μοιάζω με εσάς!
Θα είχες την καλοσύνη να σταθείς όρθια
και με σωστό τρόπο, παρακαλώ;
Και πού στο καλό βρήκες αυτό το φόρεμα;
Μας το έστειλαν από την ιεραποστολή.
- Απ' την ιεραποστολή; - Ναι. Ο πατέρας της ήταν πάστορας.
Ήταν ιεραπόστολος στις Βρετανικές Αντίλλες.
Πολυάννα, αυτό θα είναι το νέο σου σπίτι
και ελπίζω να είσαι πολύ ευτυχισμένη μαζί μου.
Λυπάμαι πολύ για το φόρεμα, θεία Πόλλη.
Ο πατέρας μου είπε ότι ήταν ένα νούμερο πιο μεγάλο
αλλά ότι πρέπει να χαίρομαι που δεν ήταν παντελόνι για αγόρια.
Αυτό είναι σχεδόν τίποτα για να χαίρεται κάποιος.
Ο πατέρας μου πάντα έλεγε ότι οι άνθρωποι...
Δεν έχει σημασία τι έλεγε ο πατέρας σου.
Το δείπνο σερβίρεται στις 18:00 και κανείς σε αυτό το σπίτι
δεν αργεί ποτέ στο δείπνο.
Μάλιστα, κυρία.
Η Νάνσυ θα σου δείξει το δωμάτιό σου.
Χαίρομαι πολύ που την έστειλες να με παραλάβει, θεία Πόλλη.
Το σπίτι σας είναι πανέμορφο.
Ευχαριστώ.
Αυτό θα πρέπει να σας χαροποιεί.
- Ποιο πράγμα; - Το ότι είστε τόσο πολύ πλούσια!
Απίστευτο!
Είπα κάτι που δεν έπρεπε;
Ας πούμε ότι υπάρχουν χιλιάδες πράγματα
που θα μπορούσες να είχες πει, εκτός από αυτό.
Διατηρώ την κουζίνα καθαρή. Κανείς δεν παίζει εδώ.
Όταν περάσει κάποιος από δω, καθαρίζει. Ακούς;
Μάλιστα, κυρία.
- Σίγουρα ήταν ο Δρ Τσίλτον; - Η κυρία Τάρμπελ τον είδε πρώτη!
Επιστρέφει μετά από τόσα χρόνια! Το γνωρίζει;
Η κυρία Τάρμπελ θα φρόντισε σίγουρα να το μάθει.
Τώρα πρόσεχε τι κάνεις και μη χύνεις το γάλα σου.
Τώρα έλα μαζί μου.
Κάνε γρήγορα, άλλαξε ρούχα κι έλα πίσω. Θέλω βοήθεια.
Οκ. Οκ.
Κι αν δεις την Αγγελική, πες της να έρθει κι αυτή κάτω.
Άφησέ με ήσυχη τώρα.
Χαίρομαι πολύ που σας γνώρισα, κυρία Λάγκερλοφ.
Εμπρός! Έλα!
Γεια σου!
- Πώς τον λένε, παρακαλώ; - Τον λένε Ελίζαμπεθ.
Ω! Είσαι κορίτσι!
- Είσαι υπέροχη! - 'Ασ' την ήσυχη. Πάμε.
Πώς... πώς πρέπει να σας αποκαλώ, παρακαλώ;
Νάνσυ, όπως όλοι οι άλλοι.
Κι αυτή είναι η Αγγελική. Η υπηρέτρια στον επάνω όροφο.
Τι κάνετε;
Στο πίσω μέρος. Ξέρεις ποιος.
Τώρα; Για όνομα του Θεού!
Άντζυ, θα της δείξεις το δωμάτιό της, σε παρακαλώ;
Έχω ακόμη 2 δωμάτια να κάνω.
Θα σε βοηθήσω με τα υπνοδωμάτια το πρωί.
- Οκ, μόνο για τώρα. - Έλα! Έλα!
Θα βγεις από δω; Έλα. Γρήγορα. Έχω δουλειά να κάνω.
Φύγε από δω.
Γυρίζω την πλάτη μου μια στιγμή και τι κάνεις; Εξαφανίζεσαι.
- Και μη χύσεις το γάλα σου! - Μάλιστα, κυρία.
- Μόλις καθάρισα το διάδρομο. - Μάλιστα, κυρία.
- Τι κάνεις τώρα; - Ποιος ζει σε όλα αυτά τα δωμάτια;
Κανένας δεν ζει σε αυτά. Απλά βρίσκονται εδώ.
- Για ποιο λόγο; - Έτσι είναι όταν είσαι πλούσιος.
Δε σταματάς να κάνεις ερωτήσεις, έτσι δεν είναι; Βιάσου!
Έλα, έλα! Μη χαζεύεις.
- Τι τρέχει; - Τίποτα.
Ω! Αποπνικτικά!
Δεν είναι σπουδαίο αυτό το δωμάτιο, έτσι;
Πάντως είναι δικό μου.
Χαίρομαι γι' αυτό.
Ω! Και το κρεβάτι είναι μαλακό!
Και έχει ένα θαυμάσιο παράθυρο.
Ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος εκεί κάτω με τη Νάνσυ;
Δε σε αφορά.
Βεβαιώσου ότι θα 'σαι ντυμένη έγκαιρα για το δείπνο.
Νομίζει ότι αυτή κάνει ό,τι το καλύτερο για την ανιψιά της.
Παντοδύναμε Θεέ, Σε ευχαριστούμε για τη γενναιοδωρία Σου.
Δώσε τη χάρη στον καθένα μας να ζει με το φόβο Σου.
Και ευλόγησε αυτήν την τροφή ώστε να μπορεί να μας δυναμώσει
για να κάνουμε πάντα το θέλημά Σου. Αμήν.
Ωχ, συγνώμη!
Νάνσυ, θα φέρεις ένα άλλο ποτήρι γάλα, παρακαλώ;
Μάλιστα, κυρία.
- Είμαι πολύ αδέξια. - Εντάξει, δεν έγινε τίποτα.
Βρήκες το δωμάτιό σου ικανοποιητικό;
Ω, ναι! Είναι πολύ ωραίο. Σας ευχαριστώ.
Δεν το ανέφερες κι αναρωτιόμουν.
Δεν είχα ποτέ πριν ένα ολόκληρο δωμάτιο για τον εαυτό μου.
Πρέπει να 'μαι πιο ψηλά απ' όλους σ’ αυτό το σπίτι, έτσι δεν είναι;
Δεν είμαι συνηθισμένη με θορύβους παιδιών στο σπίτι.
Αυτός είναι ο λόγος που επέλεξα αυτό.
Το λατρεύω! Πραγματικά! Αλήθεια!
Θεία Πόλλη;
Έχετε φάει ποτέ μπριζόλα με παγωτό;
Δε σου αρέσει το φαγητό;
Όχι, είναι υπέροχο! Απλά αναρωτήθηκα.
Μου αρέσουν πολύ οι μπριζόλες.
Ο πατέρας πάντα έλεγε ότι αν είχαμε ποτέ τα χρήματα που έχετε,
θα τρώγαμε μπριζόλα με παγωτό 3 φορές κάθε μέρα!
Πολυάννα, νομίζω ότι πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι αμέσως τώρα.
Δε θέλω να αναφέρεις συνεχώς αυτά που έλεγε ο πατέρας σου.
Κατάλαβες;
Νάνσυ, νομίζω ότι σου το έκανα σαφές σχετικά με επισκέψεις ανδρών.
- Κυρία; - Μην κάνεις την ανήξερη.
Είδα εσένα και τον Τζωρτζ Ντοτζ στο θερινό σπίτι.
Ο Τζωρτζ συμπεριφέρεται σαν κύριος μαζί μου και...
Δε θα το συζητήσουμε.
Αν θες να δουλεύεις για μένα, δε θέλω να τον ξαναδείς.
- Κατάλαβες; - Μάλιστα, κυρία.
Αυτό δε σε αφορά.
Μπορείς να τελειώσεις το δείπνο σου, Πολυάννα.
Το φθινόπωρο θα σε γνωρίσω στον κο Μπέηνμπρητζ.
Είναι ο διευθυντής του σχολείου μας. Θα αποφασίσει σε ποια τάξη θα πας.
Πολυάννα, νομίζω ότι πρέπει να μιλήσουμε για σένα
και τη θέση σου στην κοινότητα.
Ξέρεις γιατί λέγεται Χάρινγκτον αυτή η πόλη;
Η μητέρα μου είπε ότι ονομάστηκε έτσι για τον παππού μου.
Σωστά.
Όλοι σ' αυτήν την πόλη μάς κοιτούν
για να τους δώσουμε το καλό παράδειγμα
με τον τρόπο που συμπεριφερόμαστε, τα καθήκοντα, τα ήθη μας,
γι' αυτά που πιστεύουμε και αυτά που λέμε.
Γι' αυτό πρέπει να 'μαστε το καλό παράδειγμα για όλους
σε όλα όσα κάνουμε.
- Κατάλαβες; - Ναι, θεία Πόλλη.
Απλά να θυμάσαι τη θέση της οικογενείας μας
και να συμπεριφέρεσαι σωστά και συγκρατημένα.
Εννοείτε αυτό που είπα πριν;
Το κατάλαβα τώρα. Δε θα το ξαναπώ ποτέ ξανά.
- Τι κατάλαβες; - Σχετικά με τα λεφτά.
Δεν πρέπει να δείχνω χαρούμενη που είμαστε τόσο πλούσιοι, ε;
Εεε... νομίζω ότι ήρθε η ώρα να πας για ύπνο, μικρή.
Επιτρέπετε να σας φιλήσω για καληνύχτα, παρακαλώ;
Τι;
Να σας φιλήσω;
Σας αγαπώ, θεία Πόλλη.
Μια στιγμή, παρακαλώ. Γύρνα πίσω.
Γύρνα.
Αυτό το φόρεμα είναι απαράδεκτο.
Αύριο θα πάμε στην πόλη και θα σου αγοράσω
μερικά αξιοπρεπή ρούχα.
- Σε κατάστημα; - Φυσικά!
Πού αλλού θα μπορούσαμε να ψωνίσουμε;
Από ένα κανονικό κατάστημα; Με καινούργια ρούχα;
Είσαι μία Χάρινγκτον τώρα και θέλω να μοιάζεις με μία τέτοια.
Πολυάννα;
Ανέβαινε τις σκάλες σαν μια κυρία, παρακαλώ.
Κατάστημα ρούχων!
Πώς σου φαίνεται, Ελίζαμπεθ;
Αναρωτιέμαι αν θα μου αγοράσει και μεσοφόρια.
Και ζαρτιέρες και κάλτσες και κιλότες.
Μην το πεις πουθενά,
αλλά είναι υπέροχο να είσαι τόσο πλούσιος, έτσι δεν είναι;
Νάνσυ, κάτι προέκυψε. Θα πάω με την κα Τάρμπελ.
Μπορείς, παρακαλώ, να πας την Πολυάννα σπίτι;
Μάλιστα, κυρία.
Θα πάρω εγώ αυτό το κουτί, Πολυάννα.
Μπες στο αυτοκίνητο, δεσποινίς.
Πολυάννα, θα μπεις, σε παρακαλώ, στο αυτοκίνητο;
Πρέπει να γυρίσουμε σπίτι!
Τζωρτζ! Σταμάτα!
Πολυάννα, δεν ξέρεις τον ξάδελφό μου το Φρεντ, έτσι;
- Ο ξάδελφός σου ο Φρεντ; - Από δω είναι η Πολυάννα Γουίτιερ.
Ανιψιά της κυρίας Χάρινγκτον. Αυτή που ήρθε να ζήσει μαζί της.
Α! Αυτή!
Γεια σου, Πολυάννα! Πώς είσαι, αγάπη μου;
- Καλά, ευχαριστώ. - Ωραία!
Τι θα γίνει με σένα; 6 χρόνια τώρα τρέχω ξωπίσω σου.
- Τι κάνει ο μπαμπάς κι η μαμά; - Μια χαρά είναι.
Ξέρεις, Πολυάννα, εγώ δεν είμαι πολύ για συγγενείς.
Αλλά αυτό εδώ το κορίτσι το είχα πάντα σαν αδελφή μου.
- Τη λατρεύω αυτήν την ξαδέρφη. - Μπορείς να σταματήσεις;
Λοιπόν, τι κάνετε, κορίτσια;
Τι θα λέγατε να κατέβουμε κάτω το δρόμο
και να πάρουμε ένα μεγάλο παγωτό;
Όχι, αυτό είναι ίσως κακή ιδέα. Πιθανόν να μισεί το παγωτό, σωστά;
- Κατά πάσα πιθανότητα. - Εγώ;
- Όχι, όχι. Τρελαίνομαι! - Αλήθεια;
Σ' αρέσει; Λοιπόν, αυτό είναι καταπληκτικό!
Πώς και σ' αρέσει η γεύση ενός τόσο φοβερού πράγματος;
Όχι, αλήθεια! Αλήθεια τρελαίνομαι!
Λοιπόν, ξέρω ένα υπέροχο μέρος. Ελάτε, κορίτσια!
Ακολουθήστε το γέρο-ξάδελφο Φρεντ στη χώρα της φράουλας φραπέ.
Εκτός αν προτιμάς καμιά μπύρα.
Έχεις πλάκα.
ΟΡΦΑΝΟΤΡΟΦΕΙΟ ΧΑΡΙΝΓΚΤΟΝ
Έι, εσείς οι δύο, κατεβείτε απ' τ' όχημα τώρα.
Πόσες φορές σας έχω πει να μην πλησιάζετε τα μηχανήματα;
Ε, φύγε από κει! Φύγε. Δε θα σου το ξαναπώ.
Κατέβα από τη σκάλα αμέσως.
Βλέπετε εκεί, κάτω από τις μαρκίζες;
Λίγο πιο πέρα, κάτω από το παράθυρο...
- Πώς συνέβη αυτό; - Σπάσανε οι σωλήνες, δήμαρχε.
Και οι 2 λέβητες σκάσανε ταυτόχρονα.
Πριν το καταλάβουμε, ήμασταν μέχρι το λαιμό στο νερό.
- Κε Γκάρυ! - Έρχομαι!
Με συγχωρείτε.
Δόξα τω Θεώ, τα παιδιά είναι ασφαλή.
Σας είχα προειδοποιήσει γι' αυτό! Σας είπα ότι έπρεπε να κάνουμε κάτι.
Τώρα, ίσως ακούσετε!
Ζήτησα απ' όλους να βρεθούμε σπίτι μου να συζητήσουμε ήρεμα.
Ωραίο ορφανοτροφείο! Οι σωλήνες έσκασαν παντού!
Δρ Τσίλτον, μπορείτε να ρίξετε μια ματιά στο μπράτσο του κου Γκάρυ;
- Απλά ζεματίστηκα λίγο. - Φυσικά.
- Υπάρχει κανένα ιατρείο εδώ; - Ναι, γιατρέ. Από δω.
Αναρωτιέμαι τι συμβαίνει.
Δεσποινίς, προτού μπούμε, θα ήταν προτιμότερο να μην αναφέρουμε
σχετικά με το παγωτό στη θεία σου.
Ο πατέρας μου μου είπε να μη λέω ποτέ ψέματα.
Πολυάννα...
Δεν εννοούσα να πεις ψέματα.
Αλλά δεν υπάρχει λόγος να αναφερθεί το θέμα,
αν δεν ερωτηθείς. Εννοώ σχετικά με τον ξάδελφο Φρεντ κτλ.
Ο ξάδελφός σου ο Φρεντ μ' αρέσει πολύ.
Καλός είναι...
Είναι πολύ ωραίος και έχει ωραίο χαμόγελο.
Αλλά υπάρχει κάτι επάνω του... Δεν ξέρω, κάτι αστείο.
Τι εννοείς λέγοντας "αστείο";
Ξέρω τι είναι. Είναι το όνομά του.
- Δε φαίνεται καθόλου για Φρεντ. - Τι;
Αυτός μου μοιάζει περισσότερο για Τζωρτζ.
Πολυάννα! Περίμενε ένα λεπτό.
Πολυάννα, σου είπα να έρθεις κατευθείαν στο σπίτι.
Ναι, το ξέρω, αλλά...
Όταν σου λέω να κάνεις κάτι, πρέπει να το κάνεις.
Υπάρχουν κανόνες...
Νάνσυ, πού ήσασταν; Είναι σχεδόν μία η ώρα.
Να, εεε... Βλέπετε, κυρία...
Συνεχίζεις να βλέπεις τον Τζωρτζ Ντοτζ;
- Ήταν δικό μου λάθος, θεία Πόλλη. - Τι εννοείς;
Να... Σουλατσάριζα με το πάσο μου.
Ήμουν πολύ ενθουσιασμένη με το νέο μου φόρεμα, θαρρώ.
Πόλλη, προτού έλθει ο Καρλ Γουώρεν εδώ, πρέπει να μιλήσουμε.
Νομίζω ότι έχεις δίκιο. Νάνσυ;
Νάνσυ, βάλε τη στολή σου και βοήθησε στο σερβίρισμα.
Μάλιστα, κυρία.
Και εδώ δεν είναι θέση για σένα, δεσποινίς.
Έχουμε πολλά να κάνουμε. Φύγε από δω.
Μάλιστα, θεία Πόλλη.
Λυπάμαι που άρχισαν έτσι οι διακοπές σου, Εντ,
αλλά αυτό δε θα πάρει πολύ.
Μην ανησυχείς για μένα, θείε. Θα περιμένω.
Ωραία. Ωραία.
Φρίντα, Μπέσυ, σας περιμένουν.
Από δω, κυρίες μου.
Γεια σου, Έντμοντ. Αυτό είναι έκπληξη.
- Ο νεαρός Δρ Τσίλτον! - Κυρία Τάρμπελ...
Θα δω αν όλοι είναι έτοιμοι, Πόλλη.
Ευχαριστώ.
Είναι ωραίο να σε ξαναβλέπουμε. Ήρθες για απλή επίσκεψη;
Βασικά, σκέφτηκα ότι ήταν καιρός για διακοπές, μετά από 5 χρόνια.
Απλά περιμένω εδώ τον Καρλ. Ελπίζω να μην ενοχλώ κανέναν.
Όχι, όχι, ασφαλώς και όχι.
Φαίνεται παράξενο να είμαι πάλι εδώ.
Πόλλη, είναι όλοι έτοιμοι.
Έρχομαι αμέσως.
Γιατί δεν έρχεσαι μαζί μας;
Όχι, θα προτιμούσα να περιμένω εδώ.
- Βασικά... Με περιμένουν. - Πήγαινε. Θα 'μαι μια χαρά εδώ.
- Γεια σου, Νάνσυ! - Γεια. Καλύτερα να φύγεις από δω.
Μια χαρά είμαι!
Θα πρέπει να 'ναι η συνήθης διαδικασία, ίδια όπως ήταν πάντα.
- Ας δούμε πώς έχουν τα γεγονότα. - Ακολουθούμε τακτική διαδικασία.
Τρίχες! Είμαστε εδώ εξαιτίας μιας έκτακτης ανάγκης.
- Όλοι μιλάμε μαζί. - Ακριβώς!
- Γεια σας. - Γεια.
- Εδώ γίνεται το δημοτικό συμβούλιο; - Όχι, όχι. Είναι εκεί μέσα.
Στο θερμοκήπιο, για όνομα του Θεού!
Είστε μέλος του συμβουλίου;
Όχι. Είμαι απλά ένα παιδί. Δεν έπρεπε καν να είμαι εδώ.
- Πως σε λένε; - Πολυάννα Γουίτιερ.
Αυτή εκεί είναι η θεία μου, Εκείνη η ωραία.
Αυτό είναι το σπίτι της και ζω μαζί της.
Περιμένετε μια στιγμή όλοι. Θα κάνουμε συμβιβασμό.
Θα ξεκινήσουμε με τα άμεσα προβλήματα πρώτα.
Καλώς.
Αμέλια, θα ήθελες να ακούσεις τι έχει να πει ο Καρλ;
Ήρθε η ώρα να καμαρώσουμε αυτό το ορφανοτροφείο
και να εξασφαλίσουμε ένα αξιοπρεπές, ευπαρουσίαστο κτίριο,
για το οποίο θα μπορούμε όλοι να 'μαστε υπερήφανοι.
Αυτό μόνο λέω. Και το λέω για τριάμισι ολόκληρα χρόνια!
Πόλλη, είναι εντελώς έξω από τη γραμμή για το όλο θέμα.
Ας προσπαθήσουμε όλοι να ήμαστε λίγο πιο ήρεμοι, συνεργάσιμοι
και πειθαρχημένοι.
Αν σταματήσουμε όλοι να φωνάζουμε...
Δεν υπάρχει τίποτα στραβό σ' αυτό το κτίριο!
Απλά χρειάζεται νέα υδραυλικά.
Σήμερα τα υδραυλικά, αύριο η οροφή κι ένας Θεός ξέρει τι άλλο...
Με συγχωρείτε, αιδεσιμότατε.
Ποιος ξέρει τι θα συμβεί μετά;
Ήσασταν πολύ χαρούμενοι όταν ο πατέρας μου
δώρισε το κτίριο στην πόλη.
Για όνομα του Θεού, Πόλλη! Ο λόγος είναι αυτός:
είναι ένα ερειπωμένο παλιό κειμήλιο!
Η τραπεζαρία, το ιατρείο...
Ακόμα κι ο ανιψιός μου, ο Δρ Τσίλτον, το παρατήρησε.
Εντ, πες τους τι μου είπες.
Δε νομίζω ότι πρέπει να πω κάτι.
Όχι, όχι. Έλα τώρα... Πες τους αυτά που είπες.
Θέλω να το ακούσουν.
Βασικά, έριξα μια ματιά στο ιατρείο
όταν περιποιήθηκα το χέρι του κου Γκάρυ.
Και ανέφερα ότι μου φάνηκε λίγο ανεπαρκές για 32 παιδιά.
Ορίστε. Τώρα το ακούσατε.
Σ' ευχαριστούμε όλοι για το ενδιαφέρον, Έντμοντ,
αλλά είναι πρόβλημα εξοπλισμού.
Μιλάμε για τον Οίκο Χάρινγκτον, που αποτελεί ορόσημο για την πόλη
και σκοπεύω να παραμείνει έτσι.
Θα κοστίσει περισσότερο η επισκευή αυτού του παλιού κτιρίου
απ' ότι θα κόστιζε να στήσουμε ένα νέο.
Δε θα κοστίσει στην πόλη ούτε 1 σεντ!
Ο πατέρας μου δώρισε αυτό το κτίριο στην πόλη
κι εγώ θα καλύψω το κόστος των σωληνώσεων, των υδραυλικών
και ό,τι άλλο χρειαστεί.
Είναι καθήκον μου και δε θα το αποφύγω.
Υποθέτω ότι δεν υπάρχει ούτε ένας από εσάς εκεί κάτω
που έχει την καπατσοσύνη να σηκωθεί να πει αυτό που νομίζει.
Υπάρχει;
Τι λέτε εσείς, αιδεσιμότατε; Έχετε επιρροή στην κοινότητα.
- Τι γνώμη έχετε; - Όχι! Όχι, όχι... Εγώ...
Εγώ ποτέ δεν παίρνω θέση σ' αυτά τα θέματα.
Αυτό είναι βολικό...
Μπεν; Μίλα. Πες μας τι σκέφτεσαι.
Ω, Καρλ!
Τσάρλι, τι λες;
Πες κάτι!
Ας μιλήσει κάποιος!
Έχουμε άλλα θέματα να συζητήσουμε.
- Αν έχεις τελειώσει, φυσικά, Καρλ. - Ω, ναι, έχω τελειώσει!
Υπάρχει ολόκληρο δημοτικό συμβούλιο και όλοι οι ενδιαφερόμενοι πολίτες.
Σίγουρα δε με χρειάζεστε ως δήμαρχο εδώ πέρα
όσο έχετε την Πόλλη Χάρινγκτον να ρυθμίζει τα πάντα.
Ο Καρλ δεν αλλάζει ποτέ, έτσι;
Κυρίες και κύριοι, θα προσφερθεί ένα ελαφρύ γεύμα.
Υποθέτω ότι θα σταματήσουμε για λίγο για να φάμε κάτι.
Εγώ πιστεύω ότι ο αιδεσιμότατος Φορντ
όφειλε να πάρει το μέρος του Δημάρχου.
Είχε την ευκαιρία και τι έκανε;
Δεν παίρνει ποτέ θέση σ' αυτά τα θέματα.
Μη χώνεις τη μύτη σου στις υποθέσεις τους
και τράβα σέρβιρε.
Μείναμε από κουτάλια.
Ε, πλύνε μερικά! Μη στέκεσαι και γκρινιάζεις.
Έχεις τα νεύρα σου, ε;
Πολυάννα, σκέφτηκα ότι θα μπορούσες να χρησιμοποιείς αυτό
στο δωμάτιό σου.
Ευχαριστώ, Νάνσυ! Ω, είναι πανέμορφο!
Ευχαριστώ που δεν κάρφωσες ξέρεις ποιον...
- Για τον ξάδελφο Φρεντ μιλάς; - Δεν είναι ωραίος;
- Το ήξερα από την αρχή! - Σοβαρά; Πώς το ήξερες;
Εύκολο ήταν! Σε είδα που κρατούσες το χέρι του κάτω από το τραπέζι.
Δεν έχετε τίποτα καλύτερο να κάνετε
απ' το να χαχανίζετε και να κουτσομπολεύετε;
- Απλά μιλάμε. - Μιλήστε άλλη ώρα.
- Αυτό το παγωτό γίνεται χυλός. - Εντάξει, εντάξει...
Νάνσυ; Τον ξέρεις αυτόν τον άνθρωπο;
- Ποιον άνθρωπο; - Αυτόν στο σταθμό του τρένου.
Αυτόν που ήταν εδώ πριν.
Τι της ήταν της θείας Πόλλη;
Θα μπορούσε να πει κανείς ότι ήταν φίλοι οι δυο τους.
Πιστεύεις ότι θα την παντρευτεί;
Ποιος να την πάρει αυτήν;
Μιλά για το δρα Τσίλτον.
Μικρή πιθανότητα!
Ποιος θέλει να παντρευτεί την παλιοστρίγγλα Χάρινγκτον;
Νάνσυ, σκοπεύετε να παντρευτείτε εσύ και ο Τζωρτζ;
- Ελπίζουμε κάποια μέρα. - Χαίρομαι!
Νομίζω ότι όλοι πρέπει κάποτε να παντρευτούν.
Και ίσως, όταν παντρευτείς τον Τζωρτζ,
η θεία Πόλλη δει πόσο ευτυχισμένοι είστε
και θελήσει πολύ να παντρευτεί κι αυτή.
Χαίρεσαι με το ένα, χαίρεσαι με τ' άλλο...
Με όλα χαίρεσαι εσύ; Τι τρέχει μαζί σου, τέλος πάντων;
Άσ' την, Άντζυ. Δε σε πειράζει.
Ο τρόπος που τα λέει...
Αρκετά! Άκουσες τι είπε.
Σταματά να επικρίνεις το κορίτσι.
Πήγαινε να σερβίρεις το παγωτό. Προχώρα!
Να δούμε τι έχει η θεία σου στο μενού για αύριο...
Ψητό κοτόπουλο. Κάθε Κυριακή κοτόπουλο.
Η θεία σου δεν έχει καθόλου φαντασία.
Λατρεύω το ψητό κοτόπουλο! Χαίρομαι που είναι Κυριακή αύριο.
Περίμενε μέχρι αύριο. Δε θα χαίρεσαι τόσο πολύ.
Έχεις ακούσει ποτέ για ξινίλα στο στομάχι;
Τις Κυριακές εδώ πέρα ξινίζουν τα στομάχια του κόσμου
για το υπόλοιπο της εβδομάδος.
- Πώς έτσι; - Περίμενε μέχρι αύριο.
Θα το μάθεις πολύ σύντομα.
Υμνήστε Τον όλα τα πλάσματα εδώ κάτω.
Υμνήστε τον οικοδεσπότη των ουρανών.
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι.
Αμήν.
Ο θάνατος έρχεται απρόσμενα!
Και ο Θεός, ο Ιεχωβά, θα πάρει την εκδίκησή Του
από όσους αποστρέφονται την αγάπη Του
και λυμαίνονται τα οφέλη ποδοπατώντας τα.
Η αθάνατη ψυχή, τα ανόητα παιδιά του ανθρώπου
αυταπατώνται οικτρά στην ψεύτικη αυτοπεποίθηση
της δικής τους δύναμης και σοφίας τους.
Δεν εμπιστεύονται τίποτα άλλο παρά μια σκιά.
Ο θάνατος έρχεται απρόσμενα!
Τότε λες: «Α, όχι. Δε σκόπευα να έρθω τώρα.
Τα είχα σχεδιάσει αλλιώς. Νόμιζα ότι το σχέδιό μου ήταν καλό.
Σκόπευα να πράξω το ορθό αλλά ο θάνατος ήρθε αναπάντεχα,
σαν κλέφτης, με αιφνιδίασε, πάρα πολύ γρήγορα για μένα.
Ω, καταραμένη ανοησία, που έτρεφε την ικανοποίησή μου
με μάταια όνειρα μετάνοιας.
Αλλά η ξαφνική καταστροφή με πρόφτασε.»
Και τώρα θα ασχοληθεί μαζί σας.
Τώρα ο Μεγάλος Βασιλεύς ουρανού και γης
θα συντρίψει και θα εξολοθρεύσει αυτήν την υπερηφάνεια!
Θα συντρίψει τον άφρονα, τον εξαθλιωμένο,
τον μολυσμένο, τον βδελυρό, και θα πέσει βροχή πάνω του
και θα υποστεί κατακλυσμό από φωτιά και θειάφι!
Και πού είναι η δύναμή τους, λοιπόν;
Πού είναι τα μεγάλα τέρατα που αψηφούσαν το Θεό;
Πού είναι αυτά τα θαρραλέα, αυτά τα περήφανα πνεύματα;
Ναι...
Ο θάνατος έρχεται απρόσμενα.
Και ο τρομερός δικαστής έχει το κλειδί της κόλασης.
Αυτός κλειδώνει και κανένας δε μπορεί να ξεκλειδώσει.
Στην κόλαση...
θα παραδοθείτε στις αλυσίδες του σκότους
εις τους αιώνες των αιώνων.
Σε αυτό το μέρος της εξιλέωσης των κολασμένων ψυχών
και της δυστυχίας δεν υπάρχει τίποτα να σας ανακουφίζει,
καμία άνεση, δεν υπάρχει νερό για την κατάξηρη γλώσσα σας,
δεν έχει θέση για να ξεκουραστείς ή να πάρεις μια ανάσα,
παρά μόνο αιώνιοι, άπειροι σπασμοί της δυστυχίας,
για πάντα...
και εις τους αιώνες των αιώνων!
Ο Ησαΐας μάς έχει προειδοποιήσει ότι, κατά την ημέρα της Κρίσεως,
η Γη θα καταστραφεί.
Κορμοράνοι και νυχτοκόρακες θα εξουσιάζουν τη Γη.
Κοράκια και κουκουβάγιες θα την κατοικούν.
Μην κοιτάς τα ορφανά, Πολυάννα.
Και ποιος άνθρωπος θα σκεφτεί
ότι μπορεί να αντέξει την πανίσχυρη οργή του Θεού;
Ούτε μεγάλα βουνά δε μπορούν να αντισταθούν στην οργή Του.
Ναι. Αυτός μπορεί να κάνει τη Γη κομματάκια στη στιγμή
ή να θρυμματίσει ολόκληρο το σύμπαν
με ένα κτύπημα του πύρινου ξίφους Του.
Πόσο τρομερή είναι η κατάσταση αυτών που κινδυνεύουν καθημερινά
από αυτήν τη μεγάλη οργή, από αυτήν την άβυσσο
του θανάτου και της απελπισίας.
Ωστόσο, αυτή είναι η θλιβερή υπόθεση
κάθε ψυχής σε αυτό το εκκλησίασμα που δεν έχει αναγεννηθεί,
όσο ηθική, αυστηρή, νηφάλια και θρήσκα μπορεί να είναι.
Δεν υπάρχει ασφάλεια για τους αμαρτωλούς
διότι δεν υπάρχουν ορατά σημάδια του θανάτου στο χέρι!
Οι αμετανόητοι άνθρωποι περπατούν πάνω από το λάκκο της κόλασης,
τον οποίο καλύπτει ένα σάπιο καπάκι.
Και υπάρχουν αναρίθμητοι λάκκοι με τόσο αδύναμα καπάκια
που δε θ' αντέξουν το βάρος τους. Κι αυτοί οι λάκκοι είναι αόρατοι.
Τα βέλη του θανάτου πετάνε αόρατα το καταμεσήμερο.
Ο Θεός έχει πολλούς διαφορετικούς κι ανεξερεύνητους τρόπους
για να πάρει τους αμαρτωλούς απ’ αυτόν τον κόσμο.
Ποιος εδώ, σε αυτό το εκκλησίασμα, που ακούει αυτόν το λόγο,
θα δεχθεί σύντομα επίσκεψη από τις δυνάμεις του σκότους;
Κάθεστε εδώ,
ήρεμοι αφού ξέρετε ότι είστε υγιείς, ασφαλείς στην ευημερία σας.
Ωστόσο, ποιος θα μπορούσε να υποστεί τα ψυχομαχητά των καταραμένων αύριο;
Ναι, ακόμη ίσως και σήμερα ή ίσως την επόμενη ώρα
ή το επόμενο λεπτό.
Κι αν μπορούσαμε να γνωρίζουμε ποιος από σας θα είναι,
τι απαίσιο θέαμα που θα ήταν!
Μια ψυχή καταδικασμένη στην αιώνια άβυσσο μιας θεϊκής οργής!
Ναι!
Ο θάνατος έρχεται απρόσμενα!
Αμήν.
Ακριβώς!
Πιστεύω ότι η αναφορά στον Ιερεμία στο τέλος ήταν πολύ αποτελεσματική.
- Δε νομίζετε, κα Φορντ; - Ναι.
Εγώ... μερικές φορές αναρωτιέμαι αν πρέπει να τους μιλάμε
τόσο λυσσαλέα.
Καλή μου, ο Ησαΐας, ο Ιερεμίας και ο Ιεζεκιήλ
καταγράφονται με πύρινο στυλό και φωτιά.
Το μήνυμά τους δε μεταδίδεται γλυκανάλατα.
Ασφαλώς όχι. Η φωνή σας είναι όργανο του Θεού.
Θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί ανάλογα.
Κάνουμε ό,τι μπορούμε.
Τι σου είπα;
Τα κηρύγματα έχουν σίγουρα κάτι το άγριο, έτσι δεν είναι;
Θειάφι και καταδίκες απάνω στο μπέικον και τ’ αυγά!
Η μόνη μέρα της βδομάδας που έχουμε ελεύθερη!
- Μισώ τις Κυριακές! - Εγώ μισώ αυτούς!
Το πρωινό είναι σαν καυτή μπάλα στα στομάχια μας.
Μας μάσησε τα αυτιά από τον άμβωνα!
Θα έχουμε ψητό κοτόπουλο, όμως. Χαίρομαι γι' αυτό.
Θα αρχίσεις πάλι; Χαίρεσαι γι' αυτό, για 'κείνο...
Τι ακριβώς είναι αυτή η φάση με τα «χαίρομαι»;
Είναι απλά ένα παιχνίδι που παίζω.
Τι είδους παιχνίδι;
Ένα παιχνίδι που μου έμαθε ο πατέρας μου.
- Βοηθά μερικές φορές. - Βοηθά σε τι;
Όταν τα πράγματα δεν πάνε και τόσο καλά.
Ρε τον αιδεσιμότατο!
Μακριά από τα μπιζέλια.
Ο κόσμος μισεί τον ερχομό της Κυριακής εξαιτίας του.
Ξέρεις γιατί μισώ τις Κυριακές; Επειδή ξεκινά μια άλλη εβδομάδα.
Σωστά...
Τότε είναι η ώρα να παίξεις το παιχνίδι του «χαίρομαι».
Άντε πάλι!
Τώρα θα βρει κάτι για να χαιρόμαστε τις Κυριακές!
- Παράτα την, Άντζυ. - Σταμάτα!
Αν ξέρατε να παίξετε το παιχνίδι, θα μπορούσατε να βρείτε κάτι
που θα σας χαροποιούσε. Αλλά δεν ξέρετε.
Λοιπόν, δεσποινίς Πολύξερου, τι το καλό έχει η Κυριακή;
Πάντα υπάρχει κάτι καλό.
Θα μπορούσατε να 'στε χαρούμενες επειδή...
Για πες...
Επειδή θα 'ναι 6 ολόκληρες μέρες πριν την επόμενη Κυριακή!
Αχ, αυτό το παιδί!
Γεια.
Γιατί δε βγαίνεις από την πόρτα, όπως οι φυσιολογικοί άνθρωποι;
Δε μας αφήνουν. Μπορώ να βγω όποτε θέλω από το δέντρο μου.
Ίσως όμως πέσεις και χτυπήσεις άσχημα.
Δεν πρέπει να παίζεις στα δέντρα.
Αυτό είναι ανόητο. Δεν πιστεύεις στο Θεό;
Φυσικά και πιστεύω! Αλλά τι σχέση έχει αυτό;
Το άφησε να φυτρώσει εδώ, έτσι; Μπορώ, λοιπόν, να σκαρφαλώνω
και να βγαίνω όποτε θέλω.
Είσαι πάρα πολύ μικρός για τέτοιες συζητήσεις.
Δεν ξέρεις τίποτα γι' αυτά.
Μα το έκανε! Πώς αλλιώς θα ήταν εκεί;
Δείχνεις πόσο μικρός είσαι.
Δεν είσαι πολύ μεγαλύτερη, κορίτσι!
Εκτός αυτού, είμαι κάτι που δε μπορείς να είσαι.
Είμαι ορφανό.
Φύγε από το δρόμο μου, σε παρακαλώ, αγοράκι.
«Φύγε από το δρόμο μου, σε παρακαλώ, αγοράκι.»
Τι θέλεις;
Θέλω να πάω για ψάρεμα. Θέλεις να έρθεις μαζί μου;
Δεν υποτίθεται ότι χρειάζεσαι αγκίστρι;
Δεν έχω αγκίστρι.
- Γεια σας. - Επ, τι κάνεις;
- Καλά, ευχαριστώ. Πιάσατε τίποτα; - Όχι ακόμη.
Τι ήταν αυτό που σας έκανε να μαλώσετε με τη θεία μου;
Πού το άκουσες αυτό εσύ;
Εδώ γύρω. Αλλά δεν το συζητάνε μπροστά μου όταν είμαι εκεί.
Θα σας πείραζε να μου πείτε τι ήταν;
Λοιπόν, Πολυάννα, είναι περίεργη ιστορία.
Τότε φαινόταν πως υπήρχε σοβαρός λόγος.
Τώρα, όμως...
Τώρα δε μπορώ ούτε καν να θυμηθώ τι ήταν περίπου.
Η θεία Πόλλη είναι πολύ όμορφη.
Ναι, νομίζω ότι είναι, έτσι;
Ναι. Μόλις το είπα.
Την αγαπώ, αλλά δε μ' αρέσει ο τρόπος που φτιάχνει τα μαλλιά της.
Πριν από χρόνια, τα είχε μακριά και ξέμπλεκα κάτω στους ώμους της.
Ήταν πολύ απαλά.
Πρέπει να ήταν όμορφη.
Ναι, ήταν πολύ όμορφη.
Ήσασταν ερωτευμένος μαζί της;
Έλα, Πολυάννα. Πάμε!
Ο αιδεσιμότατος Φορντ και η σύζυγός του
είναι με τη θεία Πόλλη τώρα.
Αλλά... θα πρέπει να φύγουν σύντομα.
Νομίζω ότι η θεία Πόλλη θα περάσει το υπόλοιπο απόγευμα τελείως μόνη.
Εγώ να πηγαίνω τώρα. Γεια χαρά!
- Θέλεις να μάθεις κάτι; - Τι;
Τα δέντρα είναι τα καλύτερα πράγματα στον κόσμο.
Μπορείς να κρυφτείς στα κλαδιά τους κι οι άλλοι να μην ξέρουν πού είσαι.
Και να περπατούν κάτω ακριβώς από τα πόδια σου.
- Ποτέ δεν το σκέφτηκα αυτό. - Όντως είναι τα καλύτερα πράγματα.
- Θες να δεις κάτι; - Τι;
Έλα. Θα σου δείξω.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΧΗ
- Λέει ότι απαγορεύεται η είσοδος. - Μην κάνεις θόρυβο!
- Βλέπεις αυτό το μέρος; - Τι συμβαίνει μ’ αυτό;
Είναι του γέρο-Πέντεργκαστ.
Είναι ο πιο μοχθηρός άνθρωπος στην πόλη!
- Εμείς τι θέλουμε εδώ; - Ήσυχα!
Έλα, Πολυάννα.
Αυτό είναι το παλιό υγρό υπόγειο με αρουραίους μέσα.
Μισεί τα παιδιά. Αν τα πιάσει, τα ρίχνει κάτω στο υπόγειο
και τα κρατά σκλάβους.
- Τότε τι κάνουμε εδώ; - Γιατί θέλω να σου δείξω κάτι.
Εκεί είναι.
Εκεί πάνω.
Το καλύτερο δέντρο στην πόλη για αναρρίχηση!
Δεν είναι όμορφο;
Γιατί όλες αυτές οι ηλίθιες νεανικές βλακείες;
Θέλεις να μου πεις ότι με έφερες μέχρι εδώ
απλά για να μου δείξεις ένα ταλαίπωρο γέρικο δέντρο;
Περίμενε μια στιγμή, Πολυάννα. Δε θέλεις να το σκαρφαλώσεις;
- Όχι. - Θα με σπρώξεις λίγο;
Έλα. Σε παρακαλώ!
Εντάξει.
Εντάξει. Από δω. Έτσι. Κι άλλο. Έλα. Ψηλότερα.
Λίγο ψηλότερα. Λίγο ακόμα.
Λίγο ψηλότερα. Καλά το πας...
Το φτάνω σε λίγο...
- Τι κάνετε εδώ; - Προσοχή!
Σας τσάκωσα!
Άσε με!
Σας τσάκωσα, διαβολάκια. Γύρνα πίσω, μικρή! Γύρνα πίσω!
Παλιόπαιδο, θα σε πάρει ο αστυφύλακας αυτήν τη φορά.
- Άσε με! Άσε με! - Σκάσε!
Άσε με!
Θα σου δώσω ένα μάθημα που δε θα ξεχάσεις ποτέ. Έλα δω.
- Άσε με. - Έλα! Πάμε!
Άσε με!
Θέλω εσείς τα παιδιά να καταλάβετε ότι δε σας θέλω στην ιδιοκτησία μου.
Μη με πλησιάζεις! Άσε με! Άσε με, νταή!
Σας έχω πει τόσες φορές να μείνετε μακριά από αυτό το δέντρο!
Δε σε θέλω στο δέντρο. Μ' ακούς;
Άσε με ήσυχο. Δεν πείραξα τίποτα.
Δεν έχει καμία σημασία τι έκανες.
Θα καλέσω τον αστυφύλακα
και να δεις που θα μείνεις μακριά απ' την ιδιοκτησία μου.
Σταμάτα! Σταμάτα! Σταμάτα, μοχθηρέ γέρο!
Άφησέ τον αμέσως!
Επέστρεψες, έτσι; Ποια είσαι εσύ;
Η θεία μου η Πόλλη θα πάει στην αστυνομία.
Θα μας βρουν στο παλιό υπόγειό σου
που είναι γεμάτο αρουραίους και θα πας φυλακή.
Αχά! Ώστε ξέρουν για μένα, έτσι;
Τα πάντα! Για όλα αυτά τα παιδιά που έχετε απαγάγει
κι έχετε κάνει σκλάβους σας.
Ας μην καταπατούσαν την ιδιοκτησία μου.
Εμείς δεν πειράξαμε τίποτα.
Εμείς απλά θέλουμε να σκαρφαλώσουμε στο γέρικο δέντρο σας.
Αν πέσεις από αυτό το δέντρο και χτυπήσεις,
θα με μηνύσουν οι γονείς σου.
Δεν έχω γονείς. Είμαι ορφανός.
Λοιπόν, πριν σε χώσω στο υπόγειο μαζί με τους άλλους...
- Πώς σε λένε, μικρέ; - Τζίμυ Μπην.
Τζίμυ Μπην. Μ' αρέσει να τηρώ μητρώο με τα ονόματα σας, Τζίμυ,
έτσι ώστε να μη σας μπερδεύω με τους αρουραίους κάτω στο υπόγειο.
Άσε με να φύγω!
Α, όχι! Όχι! Έλα δω εσύ!
- Τι θα κάνω με σένα; - Δεν ξέρω, κύριε.
Ούτως ή άλλως έχει πολλά παιδιά κάτω στο υπόγειο.
Λοιπόν, θα σε αφήσω να φύγεις αυτήν τη φορά,
αλλά θα μου υποσχεθείς ότι δε θα ξανάρθεις εδώ
να με ενοχλήσεις. Το υπόσχεσαι;
- Μάλιστα. - Το χέρι στην καρδιά.
Ορκίζεσαι στη ζωή σου;
Εντάξει. Φύγε! Φύγε!
Φύγε. Τι περιμένεις;
- Ξέρετε τι πιστεύω; - Όχι. Τι πιστεύεις;
Δε νομίζω ότι υπάρχουν παιδιά στο παλιό υπόγειό σας.
Νομίζω ότι είναι απλά μια μεγάλη μπλόφα!
Ώστε έτσι, ε;
Άσ’ το κάτω αυτό! Γιατί πειράζεις πράγματα;
Μην αγγίζεις τίποτα.
Αυτά είναι δικά μου και δε θέλω να τα αγγίζουν.
Εμένα μου μοιάζουν με παλιά σκονισμένα σκουπίδια.
Ναι, αλλά δεν ξέρεις τίποτα γι' αυτά.
Δεν είσαι παρά ένα παιδί. Και τολμάς να κριτικάρεις
τις τόσο όμορφες αντίκες αυτού του είδους.
Πρώτη φορά μου το λεν αυτό...
- Πώς το κάνετε αυτό; - Τι; Ποιο; Τι είναι αυτά που λες;
Αυτό. Πώς το κάνετε;
Δεν ξέρεις τίποτα; Δεν το κάνω εγώ. Ο ήλιος το κάνει.
Λέγεται πρισματική διάθλαση του φωτός.
- Από πού; - Από πού; Εεε...
Α! Από εκεί.
Βλέπεις αυτά τα κρεμασμένα κρύσταλλα;
Οι ακτίνες του ήλιου τα χτυπούν κι αυτά λειτουργούν ως πρίσμα.
- Καταλαβαίνεις; - Φυσικά.
Δεν καταλαβαίνεις. Δεν ξέρεις τι είναι πρίσμα. Παραδέξου το.
Σχηματίζει ένα ουράνιο τόξο στον τοίχο σας.
Δεν είναι όμορφο;
Ναι, αλλά όταν ο ήλιος δύσει, θα εξαφανιστεί.
Τότε μπορείς να το ξεχάσεις.
Σίγουρα, αλλά θα είναι πάλι εδώ αύριο, όταν ο ήλιος έλθει και πάλι.
- Πρέπει να το παραδεχτείτε. - Δεν έχω να παραδεχτώ τίποτα!
Λοιπόν, καλύτερα να πηγαίνω σπίτι τώρα.
Αντίο, κε Πέντεργκαστ. Χάρηκα πολύ που σας γνώρισα.
Σας ευχαριστώ που μου δείξατε το σπίτι σας.
Μα εγώ δε σου έδειξα τίποτε! Εσύ ήρθες απρόσκλητη δω πέρα!
Αντίο.
Παιδιά... Σημερινά παιδιά...
- Πάντα ήσουν απρόβλεπτος, Έντμοντ. - Γεια σου, Πόλλη.
Να έρχεσαι εδώ έτσι, χωρίς καν να ειδοποιήσεις...
Δε θα καθίσεις;
- Θα ήθελες ένα τσέρι; - Όχι, ευχαριστώ.
Είδα την ανιψιά σου σήμερα, στο Γουόμπους Κρηκ.
Μιλήσαμε για σένα και είπα να περάσω να πω ένα γεια.
Αυτό είναι πολύ ωραίο. Δεν ξέρω τι ήθελε στο Γουόμπους Κρηκ.
Έπαιζε.
Μου είπε ότι θα ήσουν μόνη σήμερα.
Είχε τόσο πολύ κόσμο εδώ προχθές, που δε μπορέσαμε να μιλήσουμε.
Ναι, λυπάμαι που δεν το 'χα προβλέψει αυτό.
Λοιπόν, πες μου, ποιον έχεις δει από τότε που ήρθες;
Κανέναν.
Ξέρεις ότι η Κάρλην Ντόνελυ παντρεύτηκε, ε;
- Όχι. - Θυμάσαι τον αδερφό της, το Μπέκετ;
- Όχι. - Φυσικά τον θυμάσαι!
Εσείς οι δύο τσακωνόσασταν όλη την ώρα.
Λυπάμαι, αλλά δεν τον θυμάμαι.
Εντάξει, δεν πειράζει.
Ξέρω τι θα κάνω. Θα σου κάνω ένα πάρτυ για το καλωσόρισμα.
Ίσως είναι ωραίο να δεις μερικούς παλιούς γνωστούς ξανά.
Ξέρω ότι ο Γκάρυ και η Νελ θα θέλαν να σε ξαναδούν.
Ξέρεις ότι η Νελ έχει 8 παιδιά; Και νομίζω ότι η πέμπτη...
- Πόλλη... - Τι;
Δεν είμαι πολύ καλός στα πάρτι. Μην το κάνεις, σε παρακαλώ.
Απλά σκέφτηκα ίσως ήθελες να δεις μερικούς φίλους σου.
Επέστρεψα για να δω εσένα.
Αυτό είναι πολύ κολακευτικό...
Ένα πολυάσχολο πρόσωπο σαν εσένα να με θυμάται...
Επέστρεψα για να δω αν είχες παντρευτεί
και τι είχες απογίνει.
Είμαι ακριβώς η ίδια. Τίποτα δεν έχει αλλάξει. Τα πάντα είναι...
Κάναμε λάθος.
Επέστρεψα για να δω αν αισθάνεσαι το ίδιο με μένα.
Μα πάνε ήδη 5 χρόνια.
- Δεν μπορείς να... - Ήταν χαμένα χρόνια.
Πες μου για τη δουλειά σου, Έντμοντ.
Έχουμε ακούσει ότι έχεις ανοίξει μια κλινική στη Βαλτιμόρη
και είμαστε πολύ περήφανοι για σένα.
Τι ήταν αυτό που ανέφερες χθες σχετικά με το ορφανοτροφείο;
Δε θυμάμαι.
Θυμάσαι. Ήταν κάτι για το ιατρείο.
Είναι ανεπαρκές για τον αριθμό των παιδιών. Αυτό είναι όλο.
Θέλω να το εκσυγχρονίσω. Θα μας βοηθήσεις;
Απλά πες μας τι χρειαζόμαστε και θα το αγοράσω.
Είναι ευθύνη του δήμου. Γιατί να το αγοράσεις;
Δεν είναι κάτι που δε μπορώ να αντέξω οικονομικά.
Τι σχέση έχει αυτό;
Απλά το θέλω. Αισθάνομαι ότι πρέπει.
Στο κάτω-κάτω, είναι υποχρέωσή μου μιας και είμαι εύπορη.
Δεν έχεις μάθει ακόμα ότι οι άνθρωποι
δε συμπαθούν τις ψεύτικες φιλανθρωπίες;
Δε θέλω να συνεχίσουμε αυτήν την κουβέντα.
Δεν ξέρω πώς φτάσαμε σε αυτό το θέμα.
Δεν ήθελα να γίνει έτσι.
Ίσως θα 'πρεπε να έρθω πάλι κάποια άλλη στιγμή.
Ναι, ίσως έχεις δίκιο.
Και μήπως θα έπρεπε να ενημερώσεις πρώτα;
Ναι, θα το κάνω.
Πολυάννα, κοίτα το νέο σου φόρεμα! Είναι βρώμικο! Και τα παπούτσια σου!
Συγγνώμη, θεία Πόλλη. Έπαιζα και δεν το κατάλαβα.
Περί τίνος μιλούσατε εσύ και ο Δρ Τσίλτον;
Τίποτα.... Μιλούσαμε για τα μαλλιά σας.
- Για τα μαλλιά μου; - Ναι.
Είπε ότι τα αφήνατε να πέφτουν μακριά
και απαλά μέχρι κάτω στους ώμους σας.
Είπε ότι ήσασταν όμορφη!
Μάλιστα...
Πήγαινε να πλυθείς για το δείπνο, καλή μου.
Μάλιστα, θεία Πόλλη.
Η πηχτή είναι έτοιμη.
- Μα, θεία Πόλλη... - Δεν έχει μα και ξεμά, Πολυάννα.
Είναι καθήκον και μια δουλειά που πρέπει να γίνει.
Η Νάνσυ θα σου δείξει πού είναι οι παραδόσεις που πρέπει να γίνουν.
- Τι παραδόσεις; - Φιλανθρωπικά καλάθια, μικρή.
Τι δυστυχία που υπάρχει στον κόσμο!
Πρέπει να την πολεμήσουμε. Εκτίμησε το πόσο τυχερή είσαι.
Αυτά τα δύο πάνε πρώτα, Νάνσυ. Πρόσεχέ τα.
Πού είναι αυτό για την κα Σνόου;
Προσέξαμε πολύ τη διακόσμηση. Την ξέρεις πώς είναι.
Μάλιστα, κυρία.
Μη χασομεράς στο δρόμο. Και μη λερώσεις τα ρούχα σου.
Άντε, βιάσου.
Έλα, γλυκιά μου! Έχουμε ακόμα 3 να παραδώσουμε!
Μια στιγμή, Νάνσυ.
Τι είναι αυτό το καταραμένο πράγμα;
Νομίζω ότι είναι πηχτή.
Δε χρειάζεται να το δει κανείς σαν φιλανθρωπία.
Απλά σαν δώρο από ένα φίλο σ' έναν άλλον.
- Φίλο; - Ναι. Είμαι φίλη σας.
Λοιπόν, καλύτερα να πηγαίνω τώρα. Αντίο.
Ο κόσμος σίγουρα μισεί να λαμβάνει φιλανθρωπία.
- Δεν είναι αλήθεια; - Δεν τους κατηγορώ.
Φιλάνθρωποι!
- Αντίο, δεσποινίς Φερντ. - Αντίο.
Πώς πάει αυτό το τραγούδι;
"Νωρίς ένα πρωί, καθώς ο ήλιος ανέτελλε,
άκουσα μια κόρη να τραγουδά κάτω στην κοιλάδα."
Μια οκτάβα επάνω.
"Νωρίς ένα πρωί, καθώς ο ήλιος ανέτελλε,
άκουσα μια κόρη να τραγουδά..."
Τελειώσαμε με την κυρία Γκόφερσον, τη δεσποινίδα Νίλυ,
τους Ντόπσιλ και τους Φερντ.
- Ποιος μένει; - Μόνο η κυρία Σνόου.
Και δε θέλω με τίποτα να τη συναντήσω.
Τι το κακό έχει αυτή;
Είναι πολύ γκρινιάρα, αυτό το κακό έχει.
Ποτέ δε συνάντησα κανέναν τόσο γκρινιάρη.
Αν είναι Παρασκευή, εκείνη θα επιθυμούσε να ήταν Τρίτη.
- Τι της φέρνουμε σήμερα; - Πηχτή.
Περίμενε και θα δεις. Θα επιθυμούσε να είχε κοτόπουλο.
Κι αν της φέρναμε κοτόπουλο, θα ήθελε ζωμό αρνιού.
Είναι απλά γκρινιάρα!
Μίλυ;
Νάνσυ, έλα μέσα.
- Πώς είσαι; - Γεια σας.
Γεια.
Αυτή είναι η Πολυάννα Γουίτιερ.
Α, ναι! Άκουσα ότι θα ερχόσουν να μείνεις στη θεία σου.
Από δω η κόρη της κας Σνόου, η Μίλντρεντ.
- Τι κάνετε; - Εσύ;
Πού ήσουν χθες βράδυ; Σε περιμέναμε!
Στο Χέηραϊντ. Το ξέρω. Η μητέρα μού 'πε ότι μπορούσα να έρθω
αλλά την τελευταία στιγμή άλλαξε γνώμη...
Σταματήστε το θόρυβο εκεί πέρα!
Δε σέβεστε καθόλου μια ετοιμοθάνατη γυναίκα;
Αμάν!
Είναι ανυπόφορη σήμερα. Θα με τρελάνει!
Το πρωί τής έφτιαξα καφέ, ως συνήθως. Ξέρεις τι μου είπε;
Ότι δεν ήθελε καφέ σήμερα. Σήμερα ήθελε τσάι.
- Ειλικρινά δεν ξέρω πώς αντέχεις! - Ούτε εγώ.
Έχυσα τον καφέ στο νεροχύτη. Έπρεπε να της κάνω τσάι.
Θυμάσαι την ημέρα που έφερα σταφύλι μαρμελάδα;
Ναι.
Γεια σας.
Ποια είσαι εσύ;
Και τι κάνεις στην κρεβατοκάμαρά μου;
- Με λένε Πολυάννα Γουίτιερ. - Πώς;
Είμαι η ανιψιά της δίδος Χάρινγκτον.
Οι κυρίες της Πρόνοιας με έστειλαν μ' αυτό.
- Τι είναι αυτό; - Πηχτή.
Πηχτή! Και είχα όρεξη για ζωμό αρνιού σήμερα.
- Εννοείτε κοτόπουλο; - Τι είναι αυτό πάλι;
Μου είπαν ότι θέλετε πάντα κοτόπουλο όταν σας φέρνουν πηχτή.
Είσαι η δεσποινίς Θράσος, ε; Έλα εδώ! Έλα εδώ!
Έχεις αστεία μυτούλα. Τι λες γι' αυτό;
Το ξέρω. Μακάρι να ήμουν όμορφη σαν εσάς.
Μην προσπαθείς να με δουλέψεις. Δεν είμαι καθόλου όμορφη.
Είστε! Και δε φαίνεστε καθόλου άρρωστη.
Απ' αυτό φαίνεται τι ηλίθιο κοριτσάκι είσαι.
Φύγε από δω.
Είμαι με το ένα πόδι στον τάφο.
Συγκρατούμαι μόνο και μόνο από τη δύναμη της θέλησης.
Αν πρέπει να κείτεσαι εδώ κάθε μέρα
και να καλείς κάποιον και η κόρη σου...
Μην το πειράζεις αυτό! Σταμάτα!
Δεν έρχεται να με κοιτάξει. Κάθεται και γκομενίζει.
Ο δε γιατρός το μόνο που κάνει είναι να σου δίνει χάπια.
Έχουμε γεμίσει χάπια και λογαριασμούς.
- Τι κοιτάς; - Τα πρίσματά σας.
- Τι πράγμα; - Τα πρίσματά σας.
Ξέρετε ότι τα χρώματα του ουράνιου τόξου
μπορούν να σχηματιστούν στον τοίχο σας;
Βλέπετε; Σ’ εκείνον εκεί τον τοίχο.
Πώς το έκανες αυτό;
Του 'πα λοιπόν ότι είμαι αρκετά μεγάλη και έξυπνη
γι' αυτόν τον κόπανο.
Έβαλε την ουρά κάτω από τα σκέλια και πήρε δρόμο.
Βάζω στοίχημα ότι το φυσά και δεν κρυώνει.
Έπρεπε να έβλεπες τα μούτρα του!
- Λίγο καφέ ακόμα; - Ναι, παρακαλώ.
- Παράξενη ησυχία εκεί μέσα. - Αναρωτιέμαι τι συμβαίνει.
Πιο αριστερά. Πιο αριστερά για σένα, χαζούλα!
Τι συμβαίνει με σένα; Εκεί. Εκεί! Δεν είναι καθόλου άσχημο.
Όχι μόνο δεν είναι άσχημο... Είναι πανέμορφο!
- Νομίζω ότι ήταν καλή ιδέα. - Μην το παίρνεις πάνω σου.
Εγώ πρότεινα να μπει μια κλωστή εκεί.
Γιατί το λέτε αυτό, κα Σνόου; Αυτό δεν ισχύει.
Ήταν δική μου ιδέα.
Ήταν δική μου ιδέα να χρησιμοποιήσουμε κλωστή!
Δεν ήξερες πώς να τα βάλουμε μέχρι που πρότεινα την κλωστή.
Έχεις θράσος. Δε μου αρέσεις καθόλου.
Συγνώμη.
- Πότε θα ξανάρθεις; - Αύριο, υποθέτω. Θα σας δω τότε.
Αν δεν είμαι στον τάφο...
- Γεια σας. - Γεια.
Εντάξει, Νάνσυ;
- Αντίο, Μίλυ. - Αντίο, Νάνσυ.
- Αντίο, Πολυάννα! - Γεια.
Μη στέκεσαι εκεί! Πήγαινε επάνω να ετοιμάσεις μια παγοκύστη
για τον πονοκέφαλο μου!
Άντε! Άντε!
Μάλιστα, μητέρα.
Ας υπάρξει κάποια σύνεση εδώ πέρα.
Ας αρχίσουμε να λειτουργούμε σαν κοινότητα.
Γιατρέ, θα κάθεσαι εκεί και θα μασουλάς το άχυρο;
Πες καμιά κουβέντα. Τι νομίζεις;
Ήρθα εδώ για ψάρεμα, Τσάρλι.
Δε θέλω να μπλεχτώ στις υποθέσεις σας.
Μπεν Τάρμπελ! Πού κρύβεσαι εσύ;
Εσείς λέτε ότι θα κάνετε περισσότερα απ’ όσα μπορείτε.
Έλα, Μπεν. Πες ό,τι έχεις να πεις.
Πολλοί από μας έχουν πάγια συμφέροντα
στις εταιρείες των Χάρινγκτον.
Οι γυναίκες μας ανήκουν στην ομάδα «κυρίες της Πρόνοιας».
Η γυναίκα μου θα με γδάρει ζωντανό
αν πάω κόντρα στην Πόλλη Χάρινγκτον.
Και αυτή είναι η αλήθεια! Λυπάμαι.
Όποιος άλλος θέλει να αποχωρήσει, να το κάνει τώρα.
Εντάξει, λοιπόν. Ας βάλουμε το χέρι στην τσέπη
κι ας βρούμε έναν τρόπο να μαζέψουμε χρήματα.
- Να υπολογίζω σε σας; - Ναι.
"...άκουσα μια κόρη να τραγουδά κάτω στην κοιλάδα."
Τι συμβαίνει;
Αυτό είναι το πρώτο πράγμα που θα γίνει το πρωί.
Τσάρλι, 8 άντρες θα σε βοηθήσουν στην ξυλουργική.
Ο Νταν θα προσφέρει τις σανίδες.
- Οκ, Νταν; - Οκ.
Οκ.
Μαίρη, θα αναλάβεις το μαγείρεμα. Φυσικά, έχεις κι άλλες δουλειές...
Οκ, Καρλ, θα αναλάβω εγώ τα κοτόπουλα.
- Γεια σου, Πολυάννα! - Γεια.
Θα γυρίσω σε ένα λεπτό.
- Γεια σου, γλύκα. - Γεια. Τι συμβαίνει;
Κυρία, κοιτάς τον εκλεγμένο επικεφαλής
της επιτροπής ψυχαγωγίας! Ο γερο-θείος Τζωρτζ!
- Επιτροπή ψυχαγωγίας για τι; - Λοιπόν...
Αν πάρουμε το καλαμπόκι, μπορείς να το φέρεις.
Τσάρλι, μπορείς να υπολογίζεις σε μένα
για τη μεταφορά της ξυλείας.
Δε χρειάζεται να χρησιμοποιηθεί το μεγάλο φορτηγό.
Θα κάνουμε το καλύτερο παζάρι που έγινε ποτέ.
Σίγουρα!
Παζάρι;
Για να μαζέψουμε λεφτά για ένα νέο ορφανοτροφείο.
Πρώτη φορά εναντιώνεται ο κόσμος στην Πόλλη Χάρινγκτον.
- Νάνσυ, έμαθες για το παζάρι; - Ναι!
Με καλαμπόκι και παγωτό και τα πάντα!
Μπορούν να έρθουν και παιδιά, Τζωρτζ; Μπορούν;
Μα ασφαλώς και...
Τζωρτζ; Πώς σου 'ρθε αυτό το όνομα;
Αχ, πάψε! Τα ξέρει όλα.
Και δεν είπες τίποτα στη θεία σου;
Τι νομίζεις ότι είμαι; Κανα μαρτυριάρικο μωρό;
- Είσαι καλό κορίτσι. - Πότε θα γίνει;
Την επόμενη Κυριακή το βράδυ. Θα 'ναι μια μαγική νύχτα.
Και είμαι υπεύθυνος για όλα τα νούμερα,
για όλην την ψυχαγωγία. Φανταστείτε:
Σκοτάδι... Και μέσα στη νύχτα,
50 ποδήλατα εμφανίζονται και φτάνουν μέχρι την πλατεία.
Και από τα τιμόνια τους κρέμονται 200 υπέροχα γιαπωνέζικα φαναράκια.
Πολυάννα, περίμενε. Πού πας;
Θα γίνει ένα μεγάλο παζάρι και βοηθάω.
Περίμενε ένα λεπτό. Περί τίνος πρόκειται;
Είναι κάτι θεσπέσιο. Φαντάσου:
σκοτάδι... 50 ποδήλατα...
200 υπέροχα γιαπωνέζικα φαναράκια να αιωρούνται.
Κι εγώ θα είμαι η επικεφαλής ποδηλάτρια,
μπροστά σε όλον τον κόσμο.
- Πω-πω! Μπορώ να βοηθήσω; - Ναι. Έλα.
- Πού πας τώρα; - Στου κυρίου Πέντεργκαστ.
Θα ξαναπάς εκεί; Είσαι παλαβή!
- Τι ήρθες να κάνεις εδώ; - Απλά ήρθα να σας πω ένα γεια.
- Να σας πω κάτι για πρίσματά σας. - Τι είναι;
- Καλά, δε θα με καλέσετε να περάσω; - Να σε καλέσω να περάσεις;
Έχω τόση ιδιωτική ζωή, πλέον, όσο ένα χρυσόψαρο στη γυάλα.
Οκ, πέρνα. Όμως δε μπορείς να μείνεις πολύ.
- Μπορεί να έρθει κι αυτός; - Ποιος;
Ο Τζίμυ Μπην!
Έλα... Μην κάνεις σαν φοβητσιάρικο μωρό!
Έλα...
Μην αγγίξεις τίποτα.
Καλά, γιατί δεν προσκάλεσες ολόκληρη την πόλη, αφού ήσουνα εκεί;
Ήθελα απλά να δείξω στον Τζίμυ το ουράνιο τόξο στον τοίχο σας.
Σας πειράζει;
Εντάξει. Προχώρα! Προχώρα!
Παιδιά... Σε τρελαίνουν, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο.
Κανένας πια δε μπορεί να κάνει σπίτι του ό,τι θέλει.
Από πού νομίζεις ότι προέρχεται αυτό;
Μέσα από αυτό το κομμάτι γυαλί.
- Εξηγήστε του, κε Πέντεργκαστ. - Έχω να κάνω δουλειά.
Δεν ξέρεις τίποτα για τη διάθλαση του φωτός, μικρέ;
Είναι το φως του ήλιου που διέρχεται...
Θα του εξηγήσω εγώ, αν δε σας πειράζει, δις Πολυξέρου.
Μικρέ, βλέπεις αυτό εδώ το...
Δε σας κουρεύουν ποτέ σ’ αυτό το παλιοορφανοτροφείο;
Μ' αρέσουν έτσι τα μαλλιά μου.
Κοίτα χάλια! Με τόσο μαλλί είσαι σαν να φοράς σκούφο μάγειρα.
- Άσε με! - Τέλος πάντων...
Σχετικά με τη διάθλαση του φωτός...
Α, ναι!
Δώσε προσοχή, μικρέ.
Βλέπεις το σχήμα αυτού του κρυστάλλου;
Αυτό είναι ένα πρίσμα.
Το φως διαθλάται από αυτή τη γωνία.
Αυτή διαθλά την αχτίδα και διαχωρίζει τα χρώματα,
διαχέοντάς τα υπό πλάγια γωνία και σχηματίζει χρωματικό φάσμα.
Κατάλαβες;
Αυτό που εννοεί είναι ότι ο ήλιος περνάει από εδώ
και σχηματίζεται ουράνιο τόξο. Βλέπεις;
Κατάλαβα! Μπορώ να δοκιμάσω μια φορά, παρακαλώ;
Εντάξει, αλλά μη σπάσεις τίποτα.
Ξέρετε την κυρία Σνόου; Μόλις ήρθα από το σπίτι της.
Κάναμε αρμαθιές με ένα σωρό από αυτά
κατά μήκος του παραθύρου της. Πρέπει να δείτε πώς είναι!
- Ας το δοκιμάσουμε. - Εντάξει.
Α, όχι, έχω δουλειά να κάνω.
Αν είχαμε ένα καλώδιο ή ένα κομμάτι νήμα,
θα μπορούσαμε να τα δέσουμε κατά μήκος του παραθύρου.
Ώστε έτσι, ε;
Παιδιά, νομίζετε ότι δεν έχω τίποτε καλύτερο να κάνω
από το να παίζω χαζά παιχνίδια;
Μη στέκεστε εκεί και με κοιτάτε έτσι!
Υπάρχει σύρμα σε αυτό το κουτί εκεί πέρα.
Πηγαίντε πάρτε το. Άντε!
Ε, ρε τι τραβάω...
Θεέ μου! Κοιτάτε!
- Κοιτάτε. Δείτε εδώ! - Κοιτάτε την πόρτα!
Είναι στην πόρτα. Το βλέπετε;
- Κοίτα! - Είναι πανέμορφο!
Είναι από τα πιο όμορφα δωμάτια σε ολόκληρο τον κόσμο.
Δεν είναι κακό, έτσι; Δεν είναι καθόλου κακό.
Η τραπεζαρία φαίνεται καταθλιπτική.
Γιατί δεν κάνουμε το ίδιο κι εκεί;
- Ναι! Πάμε! - Όχι.
Τι εννοείς «όχι»; Νόμιζα ότι σου άρεσε.
Γι' αυτό ήρθα να σας δω, κε Πέντεργκαστ.
Γίνεται ένα μεγάλο παζάρι στην πόλη
και προσπαθούν να μαζέψουν λεφτά
για να φτιαχτεί ένα νέο ορφανοτροφείο.
- Εμένα μ' αρέσει το παλιό. - Μη μιλάς, σε παρακαλώ.
Τέλος πάντων, χρειάζονται βοήθεια.
Και ο καθένας πρέπει να φέρει κάποιον άλλον.
Εγώ θέλω να φέρω εσάς.
Για ποιο λόγο;
Θα υπάρχουν περίπτερα που θα πωλούν απ’ όλα τα πράγματα...
Χαλιά, παπλώματα, δαντελωτά τραπεζομάντηλα...
Μπορούμε να κλείσουμε μια θέση και να πουλάμε αυτά!
Δημιουργοί ουράνιων τόξων!
Πάω στοίχημα ότι όλοι θα αγοράσουν έναν.
Ποτέ δεν πάω στην πόλη
ούτε πιστεύω στα προγράμματα της κοινότητας.
- Μα σας έχουν ανάγκη! - Με έχουν ανάγκη;
Βέβαια, είναι αρκετά ελκυστικά πραγματάκια, ε;
Αναρωτιέμαι αν ο κόσμος θα αγόραζε κάτι τέτοιο.
Αναρωτιέμαι...
Δεν είναι ότι προσπαθώ να σας πουλήσω μπρούτζο,
αλλά είναι ανθεκτικός.
Το ασήμι είναι ωραίο, μα νομίζω ότι έχετε δίκιο για το μπρούτζο.
Αχ, δεν ξέρω... Δε μπορώ ν' αποφασίσω.
Φυσικά, το ασήμι δείχνει πάντα καλό γούστο.
- Γεια σας, κυρία Σνόου. - Πού ήσουν εσύ, παλιοκόριτσο;
Συγνώμη. Βοηθούσα για το παζάρι.
- Γεια σας, κύριε Μεργκ. - Πώς είσαι;
Τι έχεις εκεί; Μη φέρνεις πατσαβούρες εδώ μέσα!
Πάρ' τες απ' το κρεβάτι μου!
Δεν είναι πατσαβούρες! Είναι κομμάτια για πάπλωμα.
Η κυρία Γκόφερσον τα έκανε.
Σκέφτηκα ότι ίσως θα θέλατε να τα ράψετε όλα μαζί
για να γίνει ένα πάπλωμα που θα πουληθεί στο παζάρι.
Τι θράσος που έχει αυτό το παιδί!
Πάρ’ τα από δω! Δεν πρόκειται να κάνω κάτι τέτοιο!
Μα όλοι βοηθούν!
Ο κύριος Νίλυ, οι Τζούλιαν, ακόμη και η γριά η κυρία Θερμ.
Θέλει να εργαστώ στην κατάστασή μου...
Μην ενοχλείς την κυρία Σνόου, κορίτσι μου.
Είναι πολύ άρρωστη!
Σκέφτηκα ότι είναι κάτι το οποίο θα μπορούσε να σας απασχολήσει,
αντί να ξαπλώνετε εδώ πέρα.
Θέλω να πω ότι το παζάρι θα ήταν μια πολύ καλή ευκαιρία.
Είναι χάσιμο χρόνου. Κανείς δεν πρόκειται να έρθει.
Κάτσε και θα δεις.
- Σωστά. - Γιατί όχι;
Διότι... Λόγω της θείας σου, γι' αυτό.
Δεν καταλαβαίνω...
Εμείς καταλαβαίνουμε. Έτσι δεν είναι, κε Μεργκ;
- Πράγματι. - Ωραία.
Τώρα, σχετικά με αυτό το λευκό σατέν.
Νομίζω ότι είναι υπέροχο.
- Αυτή είναι η πρώτη μου επιλογή. - Και νομίζω η καλύτερη.
Θα είναι υπέροχος συνδυασμός με τα μπρούτζινα χερούλια.
Παραγγέλνετε φόρεμα;
Μην είσαι αυθάδης!
Διαλέγω επένδυση για το φέρετρό μου.
Σωστά.
Μα δεν πρόκειται να πεθάνετε!
Μήπως δε θα έπρεπε να είναι εδώ;
Πήγαινε στην κουζίνα να μιλήσετε με τη Μίλντρεντ.
Λοιπόν... Αυτό το σατέν είναι υπέροχο.
Τελειώσαμε, λοιπόν.
Δώδεκα μέτρα λευκό σατέν, προς 1,20 δολάρια το μέτρο...
Και τα χάλκινα χερούλια για το φέρετρο...
Εντάξει... Εντάξει... Ας κάνουμε τη σούμα.
Σταμάτα να με κοιτάζεις έτσι! Τι τρέχει με σένα;
Βασικά, είναι επειδή...
κανένας δεν πρέπει να σκέφτεται το θάνατο τόσο πολύ!
Δε θέλω να πεθάνετε.
Αχ, να έχεις την ευχή του Θεού γι' αυτό...
Φαίνεται, όμως, ότι όλοι οι άλλοι δε βλέπουν την ώρα και τη στιγμή...
Στο σπίτι δεν επιτρέπεται να μιλώ για τον πατέρα μου,
αλλά υποθέτω ότι εδώ μπορώ.
Ο πατέρας μου συνήθιζε να λέει ότι πρέπει να σκεφτόμαστε τη ζωή.
Γιατί δεν πας έξω να παίξεις;
Σιωπή. Θέλω να ακούσω τι έχει να πει.
Μάλιστα, κα Σνόου. Μάλιστα.
Μου θύμισε λίγο τον πατέρα μου και την κούκλα.
Βλέπετε, πάντα ήθελα μια κούκλα
αλλά ποτέ δεν είχαμε αρκετά χρήματα για τέτοια πράγματα.
Ο πατέρας μου ήταν πάστορας.
Ε, σίγουρα είχε χρήματα για να σου πάρει μια κούκλα!
Όχι, δεν είχε. Χρειαζόμασταν τα λεφτά για το φαΐ.
Για όνομα του Θεού!
Έτσι, ο πατέρας μου έγραψε στους ανθρώπους της ιεραποστολής
και τους παρακάλεσε να του στείλουν μια μικρή μεταχειρισμένη κούκλα.
Αλλά έγινε ένα αστείο λάθος. Όταν ήρθε η ιεραποστολική βοήθεια,
αντί για κούκλα, είχαν στείλει ένα ζευγάρι πατερίτσες.
Φυσικά, απογοητεύτηκα πολύ.
Έτσι, ο πατέρας μου εφηύρε το παιχνίδι "χαίρομαι".
Ποιο;
Τους έχει ζαλίσει όλους στην πόλη με αυτήν την ηλίθια ιστορία
περί "χαράς".
Όλα αυτά τα περί χαράς αισθήματα είναι ικανά να σας αρρωστήσουν.
- Σιωπή! Θέλω να την ακούσω. - Βεβαίως.
Τέλος πάντων, σχετικά με τις πατερίτσες, ο πατέρας μου είπε:
«Μη μελαγχολούμε.
Ας προσπαθήσουμε να βρούμε κάτι που θα μας χαροποιεί.»
Έτσι, φτιάξαμε ένα παιχνίδι: το παιχνίδι "χαίρομαι"!
«Το παιχνίδι "χαίρομαι"!»
Μ' αυτό το παιχνίδι σύντομα είχα ξεχάσει την κούκλα
και δεν ήμουν λυπημένη.
Και ξέρετε κάτι; Βρήκα ένα λόγο για να χαίρομαι.
Δεν υπάρχει κανένας λόγος να χαίρεσαι
για ένα ζευγάρι πατερίτσες.
Χαιρόμασταν που δε χρειαζόταν να τις χρησιμοποιήσουμε!
Γιατί βασανίζεις αυτήν την έρμη γυναίκα που πεθαίνει
με τις παιδαριώδεις και ανόητες ψευτοϊστορίες σου;
Σκέφτηκα ότι θα μπορούσε να παίξει το παιχνίδι!
Μπορείτε να χαίρεστε που δε χρειάζεστε
αυτό το παλιοφέρετρο!
Μπορείτε να βοηθήσετε τους άλλους,
κάνοντας αυτήν τη συρραφή για τα ορφανά.
Πρέπει να ξεχάσετε τα περί θανάτου και να χαίρεστε που ζείτε!
Δε με νοιάζει τι θα κάνετε.
Δεν πρόκειται να ξανάρθω να σας δω.
Δεν... Δεν ήθελα να την πληγώσω.
Το έχει πάρει στα σοβαρά, έτσι δεν είναι;
Αχ, σας παρακαλώ, κύριε Μεργκ... Αφήστε με ήσυχη.
- Συγνώμη αν... - Σας παρακαλώ...
Σας παρακαλώ, αφήστε με ήσυχη.
Ο Μπεν μού είπε χθες ότι οργανώνονται. Είναι περίπου 50.
- Και ο Εντ Τσίλτον είναι μαζί τους! - Ο Έντμοντ;
Τους έδωσε ιδέες. Κι αυτό δεν είναι το μόνο.
Δε γίνεται να ήταν η Νάνσυ.
Ήταν εκεί, σου λέω! Μου το είπε ο Τζέσε!
Αυτό το κορίτσι θέλει άμεσα σχόλασμα!
Κι αυτό το παιδί, η ίδια σας η ανιψιά, που τη βοηθήσατε...
Πολυάννα;
Μια στιγμή.
Η κα Τάρμπελ μού είπε ότι ασχολείσαι με το παζάρι.
Δε θέλω να ασχολείσαι μ' αυτό.
Μα, θεία Πόλλη, λαμβάνω μέρος στο σώου της σημαίας!
Δε θα το συζητήσουμε. Δε θέλω να ξαναδείς αυτά τα άτομα.
Σε διατάζω!
Μάλιστα, κυρία.
Αυτό το παιδί ξεπληρώνει την καλοσύνη που της δείξατε
συνεργαζόμενη μ' αυτούς τους ανθρώπους εναντίον σας.
Κατέβασε τα ταψιά για τα κέικ, Άντζυ. Έχουμε δουλειά.
Τι θα φτιάξουμε;
Νομίζει ότι είναι η βασίλισσα της Σίβα, ε;
Δε μπορεί να εμποδίσει εμάς από το να βοηθήσουμε στο παζάρι!
Θα ψήσουμε κέικ. Δεκάδες κέικ!
- Πού θα βρεις τα υλικά; - Πού νομίζεις;
- Θα πληρωθείς, έτσι δεν είναι; - Ναι, αλλά όχι για να με κλωτσούν!
Με κλώτσησε στο στομάχι.
Τζίμυ, σταμάτα να κλωτσάς τον κο Χούπερ και κάτσε ήρεμα.
Δε θέλω να κουρευτώ!
Έι, Τζεντ! Φέρε το σφυρί
να του καρφώσουμε τα παπούτσια στην καρέκλα.
- Χαίρετε. - Γεια σας, κύριε Πέντεργκαστ.
Πρέπει να ντρέπεσαι για λογαριασμό σου, Μπεν!
Πλήρωσα για τα εισιτήρια. Αυτό δε μετράει, Καρλ;
Δε μπορώ να έρθω στο πανηγύρι.
- Δε θα 'σαι ο μόνος, Μπεν. - Τι εννοείς;
Μόλις ήρθα από το γραφείο σου στην εφημερίδα.
Τι τρέχει μ' αυτούς εκεί;
Είπαν ότι δε μπορούν να διαφημίσουν το παζάρι.
- Θα πας να το τακτοποιήσεις; - Ηρέμησε, γιατρέ.
Ο χώρος μας έχει πουληθεί και δε μπορώ...
Πες του την αλήθεια! Γιατί του λες ψέματα;
Είσαι δειλός!
Δεν είναι Βαλτιμόρη εδώ, γιατρέ. Εδώ είναι μια μικρή πόλη.
Και όλοι σας ξέρετε ότι η εφημερίδα μας
ανήκει στους Χάρινγκτον.
Είστε ένα μάτσο άθλια πρόβατα! Αυτό είστε όλοι.
Ηρέμησε, Πέντεργκαστ... Αφού έτσι έχουν τα πράγματα...
Εγώ λέω ότι είστε όλοι κότες! Έχω σιχαθεί να...
Ένα λεπτό! Ένα λεπτό! Έτσι έχουν τα πράγματα.
Οι περισσότερα εδώ ζουν από την Πόλλη Χάρινγκτον,
με τον έναν ή τον άλλον τρόπο.
- Δε μπορούμε να την ανταγωνιστούμε. - Δε μπορούμε να την ανταγωνιστούμε;
Μην εκπλαγείτε αν δεν έρθει κανείς το βράδυ της Κυριακής στο παζάρι.
Δεν το πιστεύω αυτό.
Θα έρθετε, έτσι δεν είναι; Κλερ; Τσάρλι;
Οι άνθρωποι απλά φοβούνται, Καρλ.
Φοβούνται ότι η Πόλλη Χάρινγκτον θα τους εκδικηθεί.
Και θα το κάνει. Την ξέρεις.
Κοίτα, όλοι ξέρουμε ότι η Πόλλη Χάρινγκτον είναι σκληρή,
αλλά δε θα έκανε ποτέ κάτι τέτοιο.
Αν νομίζεις ότι εκφοβίζω ολόκληρη την πόλη...
Πόλλη, ξέρεις τι εννοώ.
Κανείς δεν κάνει κάτι σ’ αυτήν την πόλη
χωρίς την έγκριση της Χάρινγκτον.
Ο Καρλ Γουώρεν σε έστειλε, ε;
Ξέρει ότι κανείς δε θα συμμετάσχει χωρίς εμένα.
Κανείς δε με έστειλε. Ήθελα απλά να καταστεί σαφές
ότι δε σε πειράζει αν συνεργαστούν οι άλλοι.
Χρειάζεστε τη βοήθειά μου. Γιατί δεν το παραδέχεστε;
Άφησε την άμυνά σου κάτω για ένα λεπτό. Μπορείς;
Ακόμα καχύποπτη. Ακόμα δεν εμπιστεύεσαι κανέναν.
Δεν έχει αλλάξει τίποτα, έτσι Πόλλη;
Είσαι ακόμα τόσο αδιάλλακτος όσο τότε, αν αυτό εννοείς.
Αγγελική...
Ο Δρ Τσίλτον φεύγει.
Μείνε απασχολημένη, Πόλλη. Συναντήσεις, καθήκοντα,
υποχρεώσεις...
Είναι ένα φτηνό υποκατάστατο για ό,τι πραγματικά σου συμβαίνει.
Ήξερα ότι μπορούσα να υπολογίζω σε σας
για μερικές εσωτερικές κλινικές παρατηρήσεις.
Θα θέλατε να πληρωθείτε για τη διάγνωσή σας;
Δε θα σας χρεώσω γι' αυτήν. Δεν υπάρχει ιατρικός όρος γι' αυτήν.
Μπορείς να δώσεις τα πάντα, αλλά όχι αγάπη.
Τίποτα πιο σαφές όσο αυτό.
- Αγγελική; - Κυρία;
Δες αν τα λουλούδια στη σέρα παίρνουν φρέσκο νερό.
Πάλι βρήκα μερικά μαραμένα σήμερα.
Μάλιστα, κυρία.
Άκουσες πώς τη μάλωσε;
Σαν να ρίχνεις νερό στην πλάτη μιας πάπιας είναι γι' αυτήν.
Αυτή η γυναίκα δεν έχει καθόλου αισθήματα!
Πώς πήγε, Εντ;
Πεισματάρα σαν μουλάρι. Σαν τον πατέρα της.
Έπρεπε να το φανταστώ.
- Τι είπε; - Πολλές ανοησίες.
Αυτό που θέλει πραγματικά είναι να ικετέψουμε
ζητώντας έγκριση από τη βασίλισσα για να βγούμε στο δρόμο.
- Γεια σου, Νάνσυ. - Γεια σου, αγάπη μου.
- Τι τρέχει; - Τίποτα.
Είναι ξεφτίλα να ακυρωθεί μετά από τόση προεργασία.
- Θα ακυρωθεί το παζάρι; - Έτσι φαίνεται.
- Γιατί; - Δε θα καταλάβεις.
- Είναι εξαιτίας της θείας Πόλλη; - Ναι.
Χρειαζόμαστε κάποιον που δεν έχει την ανάγκη της.
Δύσκολο να βρεθεί. Έχει τα χέρια της παντού.
Στην τράπεζα, σε μύλους, στην εφημερίδα, σε ακίνητα...
Χάρινγκτον. Ωραίο πράγμα. Μια γυναίκα κατέχει μια πόλη.
Είτε μας αρέσει είτε όχι, έτσι είναι.
- Νάνσυ; - Ναι;
- Δεν κατέχει την εκκλησία. - Ναι.
Τι είπες;
Να, απλά είπα ότι κανείς δε μπορεί να κατέχει μια εκκλησία.
Η κοινωνική δομή στη μικρή μας πόλη
μοιάζει να ακροβατεί σε τεντωμένο σχοινί,
κάτι που εγώ ασφαλώς δε μπορώ με τίποτα να επηρεάσω.
Ένας άνθρωπος του Θεού δε μπορεί να διαλέγει πλευρά
σε τέτοιες διαμάχες.
Μόνο δυο λόγια θέλουμε από σας.
Αν θέλετε, απλά πείτε αύριο στον κόσμο ότι είστε υπέρ μας.
Όχι. Δε θα κάνω από τον άμβωνα δημόσιες ανακοινώσεις.
Τότε συντάσσεστε μαζί της αν δεν το αναφέρετε.
Δε συντάσσομαι μαζί της!
Μένω εντελώς έξω από αυτό. Αυτό είναι όλο.
Αιδεσιμότατε, αν θέλετε, ας πούμε απλά εμείς ότι είστε υπέρ.
Δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο να συζητήσουμε.
- Δε γίνεται κάτι. - Φοβάμαι ότι έχεις δίκιο.
Σας ευχαριστούμε, αιδεσιμότατε Φορντ.
Βασικά, φυσικά και καταλαβαίνετε πως προσωπικά πιστεύω
ότι ο σκοπός είναι καλός και σας εύχομαι καλή τύχη.
Ευχαριστούμε πολύ.
Μου φαίνεται ότι η Πολυάννα έκανε λάθος.
Τι σχέση έχει αυτή μ' αυτό;
Είπε ότι κανείς δε μπορεί να κατέχει μια εκκλησία.
Γεια σας, κυρία Φορντ.
Γεια σου, αγάπη μου. Τι θέλεις εδώ;
Η θεία Πόλλη με έστειλε. Κάτι για τον αιδεσιμότατο.
- Είναι εκεί πίσω. - Α ναι, τον είδα. Σας ευχαριστώ.
- Υπέροχη μέρα σήμερα, ε; - Ναι.
Και είπε προς αυτούς:
«Οι αμαρτωλοί θα τιμωρηθούν.
Οι άνομοι θα τιμωρηθούν.
Το δηλητήριό τους είναι σαν το δηλητήριο των φιδιών.
Αλλά θα αισθανθούν το δάγκωμα των φιδιών στο στήθος τους.»
Πόσες φορές στάθηκα σε αυτόν τον άμβωνα
και σας προειδοποίησα, ξανά και ξανά;
Ένα σπίτι διαιρεμένο δε μπορεί να σταθεί.
Ένα βασίλειο που διαιρείται, θα χαθεί στην ερήμωση.
Αν είστε εχθρικοί ο ένας προς τον άλλον,
τότε είστε εχθροί του Θεού!
Σας αγγίζω καθόλου; Καταλαβαίνετε τα λόγια μου;
Ξέρετε...
Κάθε βδομάδα στέκομαι εδώ για να σας αγγίξω,
ικετεύοντας σας να καταλάβετε.
Ωστόσο, κάθε βδομάδα επιμένει η ίδια προστυχιά,
η ίδια διαφωνία, η ίδια εριστικότητα, η ίδια διαμάχη,
μέχρι να γίνει δέκα χιλιάδες φορές πιο αποτρόπαιο στα μάτια του Θεού
από το πιο μισητό, το πιο δηλητηριώδες,
το πιο βίαιο, το πιο φαύλο πράγμα...
Εσύ!
- Τι κάνεις εδώ; - Τίποτα...
Εεε... Βασικά, σας έψαχνα.
Η θεία Πόλλη σάς στέλνει αυτό.
- Τι είναι πάλι αυτό; - Δεν ξέρω.
Λυπάμαι αν διατάραξα τις πρόβες σας.
Θέλετε κάποιον για να κάνετε πρόβες στο κήρυγμα σας;
Όχι, ευχαριστώ, παιδί μου.
Η μητέρα κι εγώ ήμασταν ένα ακροατήριο για τον πατέρα μου
όταν έκανε πρόβες στα κηρύγματά του.
- Υπήρξε πάστορας, ξέρετε. - Ναι, το ξέρω.
Σας αρέσει που είστε πάστορας;
Αν μου αρέσει που είμαι...
Γιατί με ρωτάς κάτι τέτοιο;
Ο τρόπος που κοιτάξατε πριν λίγο, μου θύμισε τον πατέρα μου.
Τον είδα μια φορά έτσι λυπημένο και τον ρώτησα.
Και τι είπε;
Είπε ότι χαιρόταν που ήταν πάστορας.
Αλλά μερικές φορές τον λυπούσε.
Επειδή δε μπορούσε να προσεγγίσει το ποίμνιό του.
Μου ακούγεται οικείο αυτό.
Υποθέτω ότι κάθε ιερέας αντιμετωπίζει αυτό το πρόβλημα.
Υποθέτω πως ναι.
Πες μου, ο πατέρας σου βρήκε ποτέ λύση γι' αυτό το πρόβλημα;
Βασικά, διάβασε κάτι μια μέρα που είπε ότι τον βοήθησε.
- Στην Αγία Γραφή; - Όχι, απλά κάτι που διάβασε κάπου.
Το έγραψε σε αυτό το μενταγιόν. Το φορούσε πάντα.
Είναι το μόνο δικό του πράγμα που έχω.
«Όταν ψάχνετε για το κακό...»
Αχ! Πάντα αλληθωρίζω έτσι.
Μπορώ;
«Όταν ψάχνετε για το κακό μέσα στον άνθρωπο,
περιμένοντας να το βρείτε, θα το βρείτε σίγουρα».
- «Αβραάμ Λίνκολν» - Ήταν Πρόεδρος.
Ναι, το ξέρω.
Αλλά ποτέ δεν το είχα ακούσει αυτό πριν.
Ούτε και ο πατέρας μου το είχε ακούσει.
Τέλος πάντων, είπε ότι αυτό τον έβαλε σε σκέψεις.
Και από τότε άρχισε να αναζητά το καλό στους ανθρώπους.
Έτσι αρχίσαμε και οι δύο να ψάχνουμε στην Αγία Γραφή
για τα κείμενα.
Τα κείμενα;
Ναι. Ο πατέρας μου τα αποκαλούσε "τα χαρούμενα εδάφια"
ή, αλλιώς, "τα ευτυχή εδάφια" όπως το...
«Κραυγάστε για την ευτυχία» ή το...
«Να είστε ευτυχείς με τον Κύριο»...
Ξέρετε... Τέτοιου ύφους... Υπάρχουν 800 χαρούμενα κείμενα.
- Το γνωρίζατε; - Όχι, δεν το ήξερα.
Ναι, υπάρχουν. Και, ξέρετε, ο πατέρας μου έλεγε:
«Αν ο Θεός έκανε τον κόπο να μας πει 800 φορές να χαιρόμαστε,
πρέπει να ήθελε να το κάνουμε.»
Καλύτερα να πηγαίνω τώρα. Λυπάμαι που διέκοψα τις πρόβες σας.
Θα σας δω αργότερα. Αντίο.
Αντίο, αιδεσιμότατε Φορντ!
«Αγαπητέ αιδεσιμότατε, πήρα το θάρρος να καταγράψω
κάποιες σκέψεις και κάποια κείμενα από το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον,
τα οποία νομίζω ότι ίσως θα θέλατε να χρησιμοποιήσετε
στο κήρυγμά σας...»
Θεέ μου! Τι έχω κάνει;
Είσαι καλά, καλέ μου;
Κανείς δεν κατέχει εκκλησία.
Κανένας.
Θα σας διαβάσω ένα εδάφιο από τη "Σοφία Σιράχ".
Κεφάλαιο 30, παράγραφος 22.
«Η χαρά της καρδιάς είναι η ζωή του ανθρώπου.»
Αυτό είναι ένα από τα εορταστικά ή χαρούμενα κείμενα.
Μια νέα, μέλος της ενορίας μας, μου επισήμανε
ότι υπάρχουν 800 τέτοια χαρούμενα κείμενα στην Αγία Γραφή μας.
Έκανε λάθος.
Υπάρχουν, για να είμαστε ακριβείς...
826.
Το ξέρω, γιατί σχεδόν όλη τη χθεσινή νύχτα τα καταμετρούσα.
Σκοπεύω να σας διαβάζω ένα από αυτά κάθε εβδομάδα.
Κι αυτό πρέπει να μας πάρει, σύμφωνα με τους υπολογισμούς μου,
16 χρόνια.
Αν μείνω μέχρι τότε εδώ.
Αλλά μπορώ να σας υποσχεθώ αυτό: αν είμαι εδώ,
οι συναντήσεις μας με το Θεό τις Κυριακές
πρόκειται να είναι πιο χαρούμενες και πιο εύθυμες.
Αυτό που έχω να πω τώρα είναι πολύ δύσκολο για μένα.
Αλλά πρέπει να ειπωθεί.
Σας κοιτάζω τώρα...
και συνειδητοποιώ
ότι μετά από 4 χρόνια σε αυτό το εκκλησίασμα...
δε σας ξέρω καν.
Σας βλέπω τώρα όχι σαν εκκλησίασμα μου,
αλλά σαν ανθρώπους.
Και λέω στον εαυτό μου, πόσο θλιβερό είναι
να έχω χάσει αυτά τα 4 χρόνια.
4 χρόνια που θα μπορούσαμε να έχουμε γίνει φίλοι.
Θα έπρεπε να έχω ψάξει για το καλό μέσα σας.
Αλλά εγώ... απέτυχα.
Και σας ζητώ συγγνώμη γι' αυτό.
Ο Θεός είναι επιεικής, αλλά δεν ικετεύω από το Θεό συγχώρεση.
Ικετεύω εσάς.
Δε θα μιλήσω άλλο γι' αυτό. Είναι μια υπέροχη μέρα έξω.
Ας βγούμε έξω και ας απολαύσουμε αυτήν την Κυριακή,
έτσι για αλλαγή.
Και καθώς εκτιμάτε τη λιακάδα,
απλά σκεφτείτε λίγο το Ποιος σας τη στέλνει.
Α! Μισό λεπτό, παρακαλώ. Κάτι ακόμα, παρακαλώ!
Παρακαλώ, καθίστε. Παρακαλώ. Κάτι ακόμα. Συγνώμη.
Θα γίνει ένα φιλανθρωπικό παζάρι
στο πάρκο απόψε το βράδυ. Είναι για καλό σκοπό.
Και... θέλω να καταγραφεί ότι είμαι 100% υπέρ αυτού.
Ας πάμε όλοι εκεί και ας διασκεδάσουμε διότι...
αν δεν πάτε εκεί...
Επιτρέψτε μου να το θέσω αλλιώς.
Αν δεν πάτε εκεί,
δε θα διστάσω να σας αφορίσω την επόμενη βδομάδα!
Και ξέρετε ότι μπορώ να το κάνω!
ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΣΤΕ ΜΕ
- Πού είναι η Πολυάννα; - Δεν ξέρω. Δεν την έχω δει.
Να τα προσέχεις όταν τα βάλεις στο αυτοκίνητο.
Κι εσύ μην τ' αγγίζεις!
Νάνσυ; Αγγελική;
Πού είναι η Πολυάννα, παρακαλώ; Πρέπει να έρθει.
Έχει ένα μεγάλο παζάρι απόψε.
Η Πολυάννα πρέπει να έρθει, αλλιώς το σώου με τη σημαία θα καταστραφεί.
Η Πολυάννα είναι πολύ μικρή για να είναι έξω μόνη της τη νύχτα.
- Δε μπορείτε να τη φέρετε εσείς; - Όχι, δε μπορώ. Καληνύχτα.
Πολυάννα!
Τι κάνεις εδώ πάνω; Θα πέσεις.
Θα πέσεις και θα σκοτωθείς, ανόητε.
Πρέπει να έρθεις.
Θα χαλάσει το σώου με τη σημαία, αν δεν έρθεις.
Δε μπορώ. Η θεία Πόλλη δε μ' αφήνει.
Έλα. Δε θα το μάθει ποτέ.
Μην κοιτάς κάτω.
- Δε νομίζω ότι θέλω να δοκιμάσω. - Έλα. Δώσ’ μου το χέρι σου.
Θα σε βοηθήσω.
Έλα. Σιγά. Σιγά... Προσεκτικά...
Πιάσε το κλαδί. Εντάξει. Μην κοιτάς κάτω.
- Είσαι σίγουρος ότι είναι ασφαλές; - Ναι, είμαι σίγουρος.
Είναι ώριμο. Είναι υπέροχο. Ορίστε, φίλοι μου.
Το καλύτερο καρπούζι για μια δεκάρα η φέτα.
Λεπτότερο δε γίνεται. Το καλύτερο.
Δεν είναι πολύ καλό; Φυσικά και είναι.
- Ορίστε, μικρέ. - Σας ευχαριστώ πολύ.
- Ορίστε. Δεν είναι ωραίο; - Φαίνεται υπέροχο!
Γρήγορα! Βιαστείτε!
Γεια σας, κε Χάουαρντ.
Αιδεσιμότατε Φορντ! Κα Φορντ... Χαίρομαι που σας βλέπω.
Έχουμε ένα περίπτερο από εδώ.
Ορίστε. Ένα θαύμα που σύντομα θα κατοχυρωθεί με πατέντα:
δημιουργός ουράνιου τόξου. Θα μείνετε πολύ ικανοποιημένος.
Προλάβετε! Από δω, κυρίες και κύριοι!
- Πού είσαι εσύ; - Να, κάναμε...
Σε ψάχνουν παντού. Τράβα άλλαξε! Γρήγορα!
Τζίμυ, πήγαινε να διασκεδάσεις λίγο.
Από δω, κυρίες και κύριοι!
Φαίνεται νοστιμότατο, κυρία Λάγκερλοφ!
Ευχαριστώ, κυρία Κλήβερ. Απλά πληρώστε στην άλλη πλευρά.
- Ορίστε, καλή μου. - Ευχαριστώ.
Παρακαλώ.
Πολυάννα! Θα πας να βάλεις το κοστούμι σου; Σε περιμένουν!
Ποιος νομίζεις ότι ήρθε;
Κυρία Σνόου!
Ορίστε. Πάρε αυτό για τη λοταρία.
Το τελειώσατε! Είναι υπέροχο!
Κα Σνόου, είναι πανέμορφο!
Γεια σου, Μίλυ.
Καλησπέρα, κυρία Σνόου.
Αγάπη! Γλύκα, πρέπει να βιαστείς! Σε περιμένουν!
- Το πάπλωμα; - Θα το πάω εγώ εκεί που πρέπει.
Εσύ πήγαινε ν' αλλάξεις όσο πιο γρήγορα μπορείς. Τρέξε!
Ένα ωραίο, σπιτικά φτιαγμένο πάπλωμα.
Κανένα σπίτι δεν είναι πλήρες χωρίς ένα τέτοιο.
ΚΑΛΑΜΠΟΚΙ
Υπάρχει αλάτι εκεί.
Μπορώ να πάρω κι άλλα;
Τέλειωσε πρώτα αυτά και μετά έλα να πάρεις κι άλλα.
Νοστιμότατο καλαμπόκι!
- Δώστε μου ένα. - Αμέσως.
Πολυάννα, θα βιαστείς; Όλοι οι άλλοι έχουν ντυθεί και σε περιμένουν.
- Μα δεν προσπάθησα να κερδίσω κάτι! - Έλα...
Κερδίστε μια όμορφη κούκλα.
Μια όμορφη κούκλα, αν την ψαρέψετε στη μαγική λίμνη.
Ανεβείτε, φίλοι μου. Αυτό είναι το μέρος που ψάχνετε.
Δεν πρόκειται ν' αλλάξω γνώμη.
Βαρέθηκα τις ανοησίες σου!
Θα πας με τους άλλους για να αποδείξουμε
ότι εδώ είναι πόλη, όχι δυναστεία!
Κατέβα απ' το αυτοκίνητο! Σε προειδοποιώ. Κουνήσου!
Καλησπέρα, παιδιά.
Ελάτε! Ψάρεψε και ευχήσου για μια έκπληξη.
- Ορίστε. - Ευχαριστώ.
Τώρα πρέπει να σκεφτείς τι εύχεσαι ολόψυχα.
Κατάλαβα.
- Εύχομαι. - Ξέρεις τι θέλεις;
Εντάξει.
Δείτε τη νεαρή κοπέλα που προσπαθεί.
Τι μπορεί να ψαρέψει; Ελάτε. Ελάτε, παιδιά.
Ψάρεμα στη μαγική λιμνούλα. Ελάτε όλοι.
Είναι μόνο 2 σεντς. Ρίξτε το καλάμι και ψαρέψτε την έκπληξή σας.
Είναι το πιο συναρπαστικό παιχνίδι στο παζάρι.
Ελάτε, παιδιά. Ψαρέψτε κι ευχηθείτε. Πάρτε το καλάμι σας από εδώ.
Δύο σεντς. Ε! Τι τυχερή που είναι!
Η νεαρή κυρία μόλις ψάρεψε μια κούκλα.
Ω, Θεέ μου! Κοίτα!
Είναι δική μου! Μα πώς το ήξεραν;
- Αιδεσιμότατε, θα ρίξετε; - Όχι, όχι...
Έχω να ρίξω από τότε που πήγαινα κολλέγιο.
Έι, αιδεσιμότατε! Στοίχημα ότι δε μπορείτε να πετύχετε
ούτε ελέφαντα.
Ποιος είναι αυτός; Ο Τσάρλι ΜακΆντριους;
Τι τρέχει μ’ αυτόν;
Κράτα λίγο.
Μη βγάζετε το παλτό σας.
Έτσι κι αλλιώς δε θα πετύχετε τίποτα.
Πάρτε καλαμπόκι με τα λεφτά σας.
Ξέρεις... Προσπαθώ να βαπτιστείς εδώ και 3 χρόνια!
Αστόχησε!
Κοίτα! Κοίτα!
Ω, τι όμορφη που είσαι, με τον πλατύ σου ουρανό,
το κεχριμπαρένιο στάρι που κυματίζει,
τα μεγαλειώδη πορφυρά βουνά πάνω απ' τις εύφορες πεδιάδες!
Αμερική! Αμερική, ο Θεός να σε προικίσει με χάρη
και να στολίσει την αρετή σου με αδελφοσύνη
από τη μια λαμπερή σου θάλασσα μέχρι την άλλη.
Ω, τι όμορφη που είσαι, με τον πλατύ σου ουρανό,
το κεχριμπαρένιο στάρι που κυματίζει,
τα μεγαλειώδη πορφυρά βουνά πάνω απ' τις εύφορες πεδιάδες!
Αμερική! Αμερική, ο Θεός να σε προικίσει με χάρη
και να στολίσει την αρετή σου με αδελφοσύνη
από τη μια λαμπερή σου θάλασσα μέχρι την άλλη.
- Ευχαριστώ. Καληνύχτα! - Καληνύχτα!
Ευχαριστώ που με φέρατε.
Ποτέ δεν πίστευα ότι θα πουλούσα τόσα κέικ!
Βγάλαμε πολλά χρήματα απ' αυτά.
- Τι συμβαίνει, κυρία; - Νομίζω ότι άκουσα κάτι.
Κύριε των δυνάμεων!
Αγγελική, κάλεσε γρήγορα το γιατρό.
Θεέ μου!
Αν δε σας πειράζει, θα ήθελα να σας μιλήσω για μια στιγμή.
Νάνσυ, όταν η δεσποινίς Πολυάννα αισθανθεί καλύτερα,
θέλω να μεταφέρεις όλα τα ρούχα μου
και τα προσωπικά μου είδη στο διπλανό δωμάτιο.
Μάλιστα, κυρία.
Θέλω να μείνει εκεί που είμαι εγώ τώρα.
Είναι μεγαλύτερο δωμάτιο και έχει πολύ καλύτερη θέα.
Φαίνεται πως θα χρειαστεί να παραμείνει εκεί για πολύ καιρό.
Ίσως πρέπει να ξέρετε ότι τα πόδια της Πολυάννα
έχουν παραλύσει.
Αυτή δεν το ξέρει ακόμα και δεν ξέρω ακριβώς
πώς να της το πω.
Απλά δεν ξέρω πώς να της το πω.
Ήρθα αμέσως μόλις το έμαθα.
Πώς είναι το παιδί;
Πολυάννα!
Έλα κάτω να παίξουμε! Πολυάννα!
Θέλεις να πάμε για κολύμπι;
Πολυάννα!
Μικρέ! Μικρέ!
- Σταμάτα! Και φύγε από δω. - Μα θέλω να παίξω με την Πολυάννα.
Η Πολυάννα δε μπορεί να παίξει επειδή είχε ένα ατύχημα.
Τώρα πήγαινε σπίτι, σαν καλό παιδί.
Πήγαινε. Γρήγορα! Πήγαινε. Γρήγορα! Πήγαινε.
Ο Θεός χρησιμοποιεί μυστηριώδεις τρόπους...
Μη μου μιλάτε για το Θεό! Πείτε αυτό που σκέφτεστε!
Το βλέπω στα μάτια σας.
- Με κατηγορούν, έτσι δεν είναι; - Όχι, κανείς δε σας κατηγορεί.
Όμως είναι αλήθεια, έτσι δεν είναι; Θα μπορούσα να έχω λίγη κατανόηση.
Αυτό το παιδί βρίσκεται εκεί πάνω κατάκοιτο εξαιτίας μου.
Πόλλη, το έλεος του Θεού είναι η συγχώρεση...
Ποιος ελεήμων Θεός επιτρέπει να συμβεί κάτι τέτοιο σε ένα παιδί;
Και, αν είναι ελεήμων, γιατί την άφησε να έρθει στην πόλη μας;
Επίτρεψέ μου να σου πω κάτι, Πόλλη Χάρινγκτον.
Την Κυριακή συνέβη ένα θαύμα σ' αυτήν την πόλη.
- Σοβαρά, ε; - Ναι, σ' αυτήν την πόλη.
Οι άνθρωποι άρχισαν να χαμογελούν ο ένας στον άλλον.
Άντε, ρίξε κι εσύ μια ματιά. Είναι πολύ μεταδοτικό.
Σκέψου, Πόλλη... Αν δεν είχε έρθει σε αυτήν την πόλη...
Πρέπει να πέσουμε στα γόνατα και να ευχαριστήσουμε το Θεό
που μας την έστειλε.
Με συγχωρείτε, κυρία. Ο Δρ Τσίλτον θέλει να σας δει.
Κατάλαβες όλα όσα σου είπα, έτσι καλή μου;
Δεν έχεις τίποτα να φοβηθείς.
Τι είναι, Έντμοντ;
Μίλησα με την Πολυάννα για τον τραυματισμό της.
Καταλαβαίνει. Έτσι, καλή μου;
Θα σε πάμε στη Βαλτιμόρη για μια εγχείρηση
ώστε να μπορέσεις να περπατήσεις ξανά.
Ακούς, γλυκιά μου;
Γιατί δεν προσπαθούμε όλοι να της φτιάξουμε τη διάθεση;
Ας δούμε αν μπορούμε να βρούμε κάτι ευχάριστο
για την παραμονή σου στο κρεβάτι.
Το βρήκα!
Τώρα μπορούμε να φάμε όλοι μπριζόλα με παγωτό.
Γνωρίζεις ότι η θεία σου παράγγειλε για σένα;
Τώρα βρες εσύ κάτι που θα σε κάνει να χαρείς.
Θα παίξουμε το παιχνίδι!
Βασικά...
Νομίζω ότι θα μπορούσα να χαίρομαι διότι...
Ναι; Συνέχισε, αγάπη μου.
Όχι. Ήταν ένα ανόητο παιχνίδι.
Το μισώ.
Δε θέλω να το ξαναπαίξω.
Αφήστε με ήσυχη.
Σε παρακαλώ, προσπάθησε να καταλάβεις, Πολυάννα.
Είσαι ένα μεγάλο μέρος της ζωής μας τώρα.
Η Νάνσυ, η Αγγελική, η κυρία Λάγκερλοφ
κι εγώ σ' αγαπάμε σαν να ήσουν το δικό μου κοριτσάκι.
Δε θα μου δώσεις αυτήν την ευκαιρία; Σε παρακαλώ...
- Βάλτε κι αυτά, κύριε Θωμά. - Εντάξει.
Πείτε στο δρα Τσίλτον ότι το αμάξι είναι έτοιμο.
Μάλιστα.
Ναι, φεύγουμε αμέσως, με το τρένο των 11:30.
Ελέγξτε την ώρα άφιξης.
Βεβαιωθείτε ότι θα μας περιμένει ασθενοφόρο.
Θέλω πλήρεις ακτινογραφίες με το που φτάσουμε.
Ναι. Σας ευχαριστώ.
- Είναι επικίνδυνη η εγχείρηση; - Ναι, είναι πολύ λεπτή.
Θα έρθεις, έτσι δεν είναι;
Χρειάζομαι την άδειά σου για να χειρουργήσω.
Έντμοντ;
Υπάρχει κάτι που σ' ανησυχεί και θέλω να ξέρω τι είναι.
Μπορούμε να πετύχουμε μόνο ορισμένα πράγματα
με το χειρουργείο. Πολλά εξαρτώνται από την ίδια.
Αυτή η θλίψη της μ' ανησυχεί.
Έντμοντ! Είναι κάπως σοκαρισμένη. Μόλις έμαθε για τα πόδια της...
Δε μπορώ να τη χειρουργήσω έτσι εξουθενωμένη που είναι.
- Πρέπει να της δώσετε χρόνο. - Χρόνο; Δεν υπάρχει χρόνος.
Πρέπει να τη μεταφέρω στο νοσοκομείο κι αυτό δε μ' αρέσει.
Αυτό που χρειάζεται το παιδί είναι μια καλή, τονωτική ένεση ελπίδας.
Ελπίδα; Αυτό που πραγματικά χρειαζόταν ήταν αγάπη.
Κι αυτό είναι κάτι που ποτέ δεν της έδωσα.
Μπορούμε ακόμα να της δώσουμε αυτήν την αγάπη.
Εσύ κι εγώ μαζί.
Κυρία! Κυρία! Κάτι πολύ περίεργο συμβαίνει έξω.
Δεσποινίς Χάρινγκτον! Αυτοί θα καταστρέψουν όλα τα λουλούδια.
Τι είναι αυτά που λες;
Απέναντι στο γρασίδι και στα λουλούδια.
Πρέπει να κάνουμε κάτι. Πρέπει να τους σταματήσω.
Πρέπει να τους διώξω από κει.
Κάνε στην άκρη.
Αυτό είναι που προσπαθούσα να σας πω.
Τι προσπαθούσες να μου πεις;
Αχ, όχι τις μπιγκόνιες!
Είναι τα αγαπημένα λουλούδια της κυρίας Χάρινγκτον.
Φίλοι μου, σας παρακαλώ. Πηγαίντε από το δρόμο.
Μην περνάτε από δω.
Πηγαίντε από το δρόμο!
Άσ' τα βράσ' τα...
- Τι θέλετε; - Δε θέλουμε τίποτα.
Απλά ήρθαμε να δούμε τι κάνει το παιδί
και να φέρουμε ένα κομμάτι χαράς στη ζωή της.
Όπως έφερε εκείνη στη δική μας. Ο Θεός να την έχει καλά.
Απλά θέλουμε να ξέρει ότι έχει πολλούς φίλους.
Δώστε της την αγάπη μας και θα φύγουμε, δις Χάρινγκτον.
Όχι... Περιμένετε...
Γιατί δεν της το λέτε οι ίδιοι;
Άνοιξε την πόρτα, Νάνσυ.
Νάνσυ, άνοιξε την πόρτα!
Ελάτε μέσα. Χαίρομαι που σας βλέπω.
Γεια σας. Πώς είστε; Νίλυ, τι κάνεις; Πώς είστε;
Γεια σας. Δε θα έρθετε μέσα;
Ω, τι όμορφα λουλούδια!
Γεια σας. Είμαι τόσο χαρούμενη που ήρθατε. Γεια σας.
Έχεις μερικούς επισκέπτες, δεσποινίς.
Τι;
Θα τους χαιρετήσεις με αυτό το κακόκεφο πρόσωπο;
Δε θέλω να δω κανέναν.
Βασικά, Πολυάννα, δεν έχεις πολλές επιλογές
σε αυτό το θέμα αυτήν τη φορά.
Σε παρακαλώ... Δε θέλω να δω κανέναν.
Ηρέμησε...
Θα γίνεις μια χαρά, καλή μου. Το ξέρω.
Γίνε γρήγορα καλά, ακούς;
Δεν είναι φιλανθρωπία.
Απλά ένα δώρο, από ένα φίλο στον άλλον.
- Ευχαριστώ, κύριε Νίλυ! - Γεια σου, γλυκιά μου.
Θα γίνεις μια χαρά. Μην ανησυχείς.
Αντίο, αγάπη μου. Θα έρθουμε να σε επισκεφτούμε στο νοσοκομείο.
Ε, κούκλα! Ρίξε μια ματιά σ' αυτό.
Αλήθεια; Πραγματικά; Αρραβωνιαστήκατε!
- Ω, Νάνσυ! Είναι πανέμορφο! - Δεν είναι;
Και θα σε περιμένουμε. Θα γίνεις το παρανυφάκι μας.
Χαίρομαι που θα γυρίσεις πίσω σε μας, αγάπη μου.
Κι αυτό είναι αλήθεια.
Το σπίτι θα είναι άθλιο χωρίς εσένα. Άθλιο.
Γύρνα πίσω σε μας γρήγορα.
Τις καλύτερες ευχές μου, Πολυάννα.
Αντίο.
Αντίο, Αγγελική.
Να γυρίσεις γρήγορα σπίτι.
Γιατί μυξοκλαίνε όλοι; Θεέ μου! Τι κουτορνίθια που είστε εσείς!
Λες και δε μπορεί να ξαναγίνει καλά!
Γεια σας, κυρία Σνόου.
Να έχεις την ευχή του Θεού, αγάπη μου!
- Θα σε δω σύντομα. - Σας ευχαριστώ που ήρθατε.
- Να 'σαι καλά. Αντίο. - Αντίο.
Γεια σου, Πολυάννα.
Γεια σου, καλή μου. Σου έχουμε μια έκπληξη.
Να της το πούμε τώρα, Τζίμυ;
Υιοθετήθηκα.
- Υιοθετήθηκες; Από ποιον; - Από ποιον νομίζεις;
Θα περάσουμε την υπόλοιπη ζωή μας κρεμώντας πρίσματα.
Γύρνα γρήγορα για να μας βοηθήσεις.
Γεια σας, κυρία Φορντ.
Γεια σας, αιδεσιμότατε Φορντ.
Ψάξαμε για το καλό μέσα τους και το βρήκαμε, έτσι δεν είναι;
Θεία Πόλλη;
- Αντίο! Αντίο! - Γεια!
ΧΑΡΙΝΓΚΤΟΝ Η ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ ΠΟΛΗ
ΤΕΛΟΣ
Pollyanna (1960) N.T.